Difference between revisions of "Beginners' Guide/Installation (Polski)"

From ArchWiki
Jump to navigation Jump to search
(→‎Konfiguracja systemu: depraciated, old, duplicate)
(outdated translation, redirect to Installation guide (Polski))
 
(10 intermediate revisions by 3 users not shown)
Line 1: Line 1:
<noinclude>
+
#REDIRECT: [[Installation_guide_(Polski)]]
[[Category:Getting and installing Arch (Polski)]]
 
[[Category:About Arch (Polski)]]
 
[[Category:Polski]]
 
[[ar:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[da:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[el:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[en:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[es:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[hr:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[hu:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[it:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[ja:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[ko:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[nl:Beginners' Guide/Installatie]]
 
[[pt:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[ro:Ghidul începătorilor/Instalare]]
 
[[ru:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[sr:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[zh-CN:Beginners' Guide/Installation]]
 
[[zh-TW:Beginners' Guide/Installation]]
 
{{Tip|To część wielostronicowego artykułu Przewodnik Początkującego. '''[[Beginners' Guide_(Polski)|Kliknij tutaj]]''' jeśli wolisz czytać przewodnik w całości.}}
 
</noinclude>
 
== Instalacja ==
 
 
 
Po uruchomieniu, nośnik instalacyjny automatycznie loguje się jako '''root''' i ustawia amerykański (US) układ klawiatury.
 
 
 
=== Zmiana języka ===
 
 
 
{{Tip|Te kroki są opcjonalne dla większości użytkowników. Mogą być jednak przydatne, gdy planujesz pisać w plikach konfiguracyjnych z wykorzystaniem swojego języka, jeżeli Twoje hasło do sieci wifi zawiera znaki niewystępujące w języku angielskim, lub jeżeli chcesz otrzymywać wiadomości systemowe (np. możliwe błędy) w swoim ojczystym języku.}}
 
 
 
Domyślnie wybranym układem klawiatury jest {{ic|us}}. Jeżeli posiadasz klawiaturę z niestandardowym układem klawiszy, uruchom polecenie:
 
 
 
# loadkeys ''układ''
 
 
 
...gdzie w miejsce ''układu'' można wstawić {{ic|fr}}, {{ic|uk}}, {{ic|be-latin1}}, etc. "zajrzyj [[KEYMAP#Keyboard layouts (Polski)|tutaj]], by zobaczyć pełną listę.
 
 
 
Mapy klawiszy są dostępne dla wielu krajów i typów klawiatur. Pliki map klawiszy znajdują się w {{ic|/usr/share/kbd/keymaps/}} (możesz opuścić scieżkę i rozszerzenie pliku używając {{ic|loadkeys}}).
 
 
 
Czcionka również powinna zostać zmieniona, bo w większości języków używane jest więcej niż standardowe 26 liter obecnych w [[Wikipedia:English alphabet|angielskim alfabecie]]. W przeciwnym wypadku niektóre charakterystyczne znaki mogą zostać zastąpione przez białe kwadraciki lub inne symbole. Zauważ, że nazwa układu jest czuła na wielkość liter, więc wpisz ''dokładnie'' to, co widzisz:
 
 
 
# setfont Lat2-Terminus16
 
 
 
Domyślnie wybranym językiem jest angielski (US). Jeżeli chcesz zmienić język na czas procesu instalacji ''(w tym przykładzie na polski)'', usuń znak {{ic|#}} na początku [http://www.greendesktiny.com/support/knowledgebase_detail.php?ref=EUH-483 locale], którego chcesz używać z {{ic|/etc/locale.gen}}, razem z językiem angielskim (US). Proszę wybierz wpisy {{ic|UTF-8}}.
 
 
 
Użyj {{ic|Ctrl+X}} by wyjść, a gdy zostaniesz zapytany o zachowanie zmian, naciśnij {{ic|Y}} i {{ic|Enter}}, by użyć tej samej nazwy pliku.
 
 
 
{{hc|# nano /etc/locale.gen|
 
en_US.UTF-8 UTF-8
 
pl_PL.UTF-8 UTF-8}}
 
 
 
# locale-gen
 
# export LANG=pl_PL.UTF-8
 
 
 
Pamiętaj, {{ic|LAlt+LShift}} aktywuje i dezaktywuje mapę klawiszy.
 
 
 
=== Konfiguracja sieci w środowisku instalacyjnym ===
 
 
 
Instalator wymaga połączenia sieciowego, aby pobrać i zainstalować wymagane pakiety. Sieć musi być więc skonfigurowana jako pierwsza.
 
 
 
==== Automatyczna konfiguracja ====
 
 
 
{{Warning|udev podczas nadawania nazw interfejsom sieciowym nie trzyma się już nazewnictwa zgodnego ze schematem wlanX i ethX. Jeżeli używałeś wcześniej innej dystrybucji albo instalujesz ponownie system Arch, miej na uwadze nowe nazewnictwo i nie zakładaj, że Twój interface sieci bezprzewodowej nazywa się wlan0, albo że interface sieci przewodowej nosi nazwę eth0. Zawsze możesz użyć narzędzia "ip", by upewnić się co do nazw Twoich interface-ów.}}
 
 
 
Od wydania systemd-197 wzwyż, udev przyporządkowuje przewidywalne, stałe nazw interfejsów sieciowych, które różnią się od starego podejścia do ich nazewnictwa (wlan0, wlan1, etc.). Nowe nazwy nie zmieniają się po ponownym uruchomieniu systemu, co rozwiązuje problem nieprzewidywalności przydzielania im nazw. Jeżeli chcesz dowiedzieć się, dlaczego było to konieczne, przeczytaj http://www.freedesktop.org/wiki/Software/systemd/PredictableNetworkInterfaceNames .
 
 
 
Usługa {{ic|dhcpcd}} jest uruchamiana podczas startu systemu. Spróbuje ona automatycznie skonfigurować połączenie przewodowe, jeśli są dostępne. Możesz sprawdzić, czy połączenie powiodło się używając {{ic|/bin/ping}}:
 
 
 
# ping -c 3 www.google.com
 
 
 
Jeśli wynik polecenia wygląda podobnie do tego:
 
{{hc|# ping -c 3 www.google.com|2=
 
PING www.l.google.com (74.125.132.105) 56(84) bytes of data.
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=1 ttl=50 time=17.0 ms
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=2 ttl=50 time=18.2 ms
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=3 ttl=50 time=16.6 ms
 
 
 
--- www.l.google.com ping statistics ---
 
3 packets transmitted, 3 received, 0% packet loss, time 2003ms
 
rtt min/avg/max/mdev = 16.660/17.320/18.254/0.678 ms}}
 
 
 
oznacza to, że sieć i dostęp do internetu są poprawnie skonfigurowane. Możesz przejść do [[#Przygotowanie_dysku_twardego|Przygotowanie dysku twardego]]. Jeśli jednak otrzymujesz:
 
 
 
ping: unknown host www.google.com
 
 
 
musisz ustawić połączenie z siecią manualnie, według poniższych poleceń.
 
 
 
==== Ustawienie połączenia przewodowego ====
 
 
 
Postępuj według tej procedury, jeśli twój komputer podłączony jest do sieci Ethernet. W większości przypadków, będziesz mieć jeden interfejs, nazwany {{ic|eth0}}. Jeśli masz więcej interfejsów (dodatkowych kart lub kart zintegrowanych z płytą główną), ich nazwy będą zgodne z sekwencją {{ic|enp2s0f0}}, {{ic|enp6s0f0}}, itd...
 
 
 
===== Dynamiczne IP (DHCP) =====
 
 
 
Zakładając przewodowe połączenie Ethernet i dostęp do serwera DHCP (np. używając routera), uruchom:
 
# dhcpcd
 
aby otrzymać adres IP. Jeśli masz kilka interfejsów (np. kilka kart Ethernet), możesz wybrać jeden z nich używając {{ic|dhcpcd <interfejs>}}, przykładowo:
 
# dhcpcd enp2s0f0
 
Sprawdź swoje połączenie według [[#Automatyczna_konfiguracja|powyższego]] sposobu. Jeśli sieć działa, przejdź do [[#Przygotowanie_dysku_twardego|#Przygotowanie dysku twardego]].
 
 
 
===== Statyczne IP =====
 
 
 
Trzymaj się tej procedury, by ustanowić połączenie z siecią via statyczny adres IP.
 
 
 
Po pierwsze, zidentyfikuj nazwę Twojego interfejsu sieciowego.
 
 
 
{{hc|# ip link|
 
1: lo: <LOOPBACK,UP,LOWER_UP> mtu 65536 qdisc noqueue state UNKNOWN mode DEFAULT
 
    link/loopback 00:00:00:00:00:00 brd 00:00:00:00:00:00
 
2: enp2s0f0: <BROADCAST,MULTICAST> mtu 1500 qdisc noop state DOWN mode DEFAULT qlen 1000
 
    link/ether 00:11:25:31:69:20 brd ff:ff:ff:ff:ff:ff
 
3: wlp3s0: <BROADCAST,MULTICAST,UP,LOWER_UP> mtu 1500 qdisc mq state UP mode DORMANT qlen 1000
 
    link/ether 01:02:03:04:05:06 brd ff:ff:ff:ff:ff:ff}}
 
 
 
W tym przypadku, interfejs ethernet nazywa się enp2s0f0. Jeżeli nie masz pewności, to jego nazwa prawdopodobnie zacznie się literą "e", a prawie na pewno nie będzie się nazywał "lo" lub zaczynała się literą "w". Zawsze możesz użyć iwconfig i zobaczyć, by zobaczyć które interfejsy nie są bezprzewodowe.
 
 
 
{{hc|# iwconfig|2=
 
enp2s0f0  no wireless extensions.
 
wlp3s0    IEEE 802.11bgn  ESSID:"NETGEAR97" 
 
          Mode:Managed  Frequency:2.427 GHz  Access Point: 2C:B0:5D:9C:72:BF 
 
          Bit Rate=65 Mb/s  Tx-Power=16 dBm 
 
          Retry  long limit:7  RTS thr:off  Fragment thr:off
 
          Power Management:on
 
          Link Quality=61/70  Signal level=-49 dBm 
 
          Rx invalid nwid:0  Rx invalid crypt:0  Rx invalid frag:0
 
          Tx excessive retries:0  Invalid misc:430  Missed beacon:0
 
lo        no wireless extensions.}}
 
 
 
W tym przykładzie, ami enp2s0f0, ani urządzenie loopback nie ma rozszerzenia bezprzewodowego, co oznacza, że naszym interfejsem na pewno jest enp2s0f0.
 
 
 
Musisz także znać te wartości:
 
 
 
* Statyczny adres IP,
 
* Maska podsieci,
 
* adres IP bramy domyślnej,
 
* adresy IP serwerów DNS,
 
* Nazwa domeny (jeśli jesteś w lokalnej sieci, możesz ją wymyślić).
 
 
 
Aktywuj podłączony interfejs sieciowy, np. dla {{ic|enp2s0f0}}:
 
 
 
# ip link set enp2s0f0 up
 
 
 
Dodaj adres:
 
 
 
# ip addr add <adres ip>/<maska podsieci> dev <interfejs>
 
 
 
Na przykład:
 
 
 
# ip addr add 192.168.1.2/24 dev enp2s0f0
 
 
 
Po więcej informacji, zobacz: {{ic|man ip}}
 
 
 
Dodaj bramę:
 
 
 
# ip route add default via <adres ip>
 
(Wpisz adres IP twojej bramy)
 
 
 
Np:
 
 
 
# ip route add default via 192.168.1.1
 
 
 
Edytuj plik {{ic|/etc/resolv.conf}}, podmieniając adresy twoich serwerów DNS:
 
 
 
{{hc|# nano /etc/resolv.conf|
 
nameserver 61.23.173.5
 
nameserver 61.95.849.8
 
search example.com}}
 
 
 
{{Note|Aktualnie możesz dołączyć maksymalnie 3 linie {{ic|nameserver}}.}}
 
{{Note|Po więcej informacji dotyczących konfiguracji sieci, odwiedź [[Configuring network_(Polski)|Konfigurowanie sieci]].}}
 
 
 
{{Tip|Jeśli nie potrzebujesz konfigurować ADSL ani połączenia bezprzewodowego, przejdź do [[#Przygotowanie_dysku_twardego|#Przygotowanie dysku twardego]].}}
 
 
 
Powinieneś już posiadać aktywne połączenie internetowe. Jeżeli tak nie jest, odwiedź stronę [[Configuring network_(Polski)|Konfigurowanie sieci]].}}
 
 
 
==== Konfiguracja sieci bezprzewodowej ====
 
 
 
Postępuj według tej procedury, jeśli potrzebujesz łączności bezprzewodowej (wifi) w czasie instalacji.
 
 
 
Jeżeli używałeś wcześniej innej dystrybucji lub instalujesz ponownie system Arch Linux od czasu porzucenia starego modelu nazewnictwa, możesz być zaskoczony faktem, że pierwszy interfejs nie nazywa się "wlan0". Prawdę mówiąc, to żaden interfejs nie będzie już poprzedzany przedrostkiem "wlan". Nie panikuj; po prostu wykonaj polecenie {{ic|iwconfig}} by dowiedzieć się jaka jest nowa nazwa Twojego interfejsu sieciowego.
 
 
 
Sterowniki do kart bezprzewodowych oraz niezbędne narzędzia są dostępne w środowisku uruchamianym z nośnika instalacyjnego. Wiedza o posiadanym sprzęcie będzie kluczowa dla pomyślnej konfiguracji. Pamiętaj, że następująca procedura ''wykonana w tym momencie, podczas instalacji'' uruchomi sieć bezprzewodową ''w środowisku instalacyjnym''. Te kroki (lub inny sposób zarządzania połączeniami bezprzewodowymi) '''muszą zostać powtórzone z poziomu zainstalowanego systemu po jego uruchomieniu'''.
 
 
 
Pamiętaj także, że te kroki są opcjonalne jeśli połączenie bezprzewodowe jest niepotrzebne w tym momencie instalacji; sieć bezprzewodowa może być skonfigurowana później.
 
 
 
{{Note|W poniższych przykładach {{ic|wlp3s0}} oznacza interfejs, a {{ic|linksys}} ESSID (nazwę) sieci. Zastąp te wartości odpowiednimi dla Twojej sieci.}}
 
 
 
Podstawowa procedura wygląda następująco:
 
 
 
* (opcjonalnie) Zidentyfikuj interfejs bezprzewodowy:
 
 
 
# lspci | grep -i net
 
 
 
lub jeśli używasz karty USB:
 
 
 
# lsusb
 
 
 
* Upewnij się, że udev załadował sterownik i stworzył odpowiedni interfejs używając {{ic|iwconfig}}:
 
 
 
{{Note|Jeśli nie widzisz wyniku podobnego do tego, twój sterownik bezprzewodowy nie został załadowany. W takim przypadku, musisz załadować sterownik manualnie. Zobacz [[Wireless Setup_(Polski)|Konfiguracja sieci bezprzewodowej]] po dokładne instrukcje.}}
 
 
 
{{hc|# iwconfig|2=
 
enp2s0f0  no wireless extensions.
 
wlp3s0    IEEE 802.11bgn  ESSID:"NETGEAR97" 
 
          Mode:Managed  Frequency:2.427 GHz  Access Point: 2C:B0:5D:9C:72:BF 
 
          Bit Rate=65 Mb/s  Tx-Power=16 dBm 
 
          Retry  long limit:7  RTS thr:off  Fragment thr:off
 
          Power Management:on
 
          Link Quality=61/70  Signal level=-49 dBm 
 
          Rx invalid nwid:0  Rx invalid crypt:0  Rx invalid frag:0
 
          Tx excessive retries:0  Invalid misc:430  Missed beacon:0
 
lo        no wireless extensions.}}
 
 
 
{{ic|wlp3s0}} to dostępny interfejs bezprzewodowy w tym przykładzie.
 
 
 
* Podnieś interfejs używając:
 
 
 
# ip link set wlp3s0 up
 
 
 
Mały procent układów bezprzewodowych wymaga firmware oprócz odpowiedniego sterownika. Jeśli układ wymaga firmware, prawdopodobnie otrzymasz ten błąd przy podnoszeniu intefejsu:
 
 
 
{{hc|# ip link set wlp3s0 up|
 
SIOCSIFFLAGS: No such file or directory}}
 
 
 
W razie niepewności, użyj {{ic|dmesg}} aby przejrzeć log jądra, szukając próśb o firmware od układu bezprzewodowego.
 
 
 
Przykładowy wynik polecenia korzystając z układu Intela, który wymaga firmware i prosi o niego jądro podczas startu systemu:
 
 
 
{{hc|# dmesg <nowiki>|</nowiki> grep firmware|
 
firmware: requesting iwlwifi-5000-1.ucode}}
 
 
 
Jeśli polecenie nic nie wypisze, najpewniej układ nie wymaga firmware.
 
 
 
{{Warning|Pakiety z firmware (dla kart tego wymagających) są preinstalowane w {{ic|/usr/lib/firmware}} w środowisku live (na płycie/pendrivie), '''ale muszą być zainstalowane w systemie po instalacji aby zapewnić łączność bezprzewodową!''' Instalacja pakietów jest opisana w dalszej części tego przewodnika. Upewnij się, że zainstalowane są zarówno sterowniki, jak i firmware przed restartem! Zobacz [[Wireless Setup_(Polski)|Konfiguracja sieci bezprzewodowych]] jeśli nie jesteś pewny(a) co do wymogu instalacji firmware dla posiadanego układu. To bardzo częsty błąd.}}
 
 
 
Następnie użyj {{ic|wifi-menu}} z pakietu {{AUR|netcfg}}, by połączyć się z siecią:
 
 
 
# wifi-menu wlp3s0
 
 
 
{{Warning|Na chwilę obecną wywołanie wifi-menu bez podania parametru zmusi go do szukania "wlan0". Wykonaj wifi-menu z nazwą Twojego interfejsu jako parametrem, by go użyć.}}
 
<!--Konieczność obecności tej części artykułu potrzebuje weryfikacji. Nie mam możliwości sprawdzić tego na własną rękę
 
* Jeśli ESSID zostało zapomniane lub jest nieznane, użyj {{ic|iwlist <interface> scan}} aby wyszukać sieci znajdujące się w okolicy:
 
{{hc|# iwlist wlan0 scan|<nowiki>
 
Cell 01 - Address: 04:25:10:6B:7F:9D
 
                    Channel:2
 
                    Frequency:2.417 GHz (Channel 2)
 
                    Quality=31/70  Signal level=-79 dBm
 
                    Encryption key:off
 
                    ESSID:"dlink"
 
                    Bit Rates:1 Mb/s; 2 Mb/s; 5.5 Mb/s; 11 Mb/s
 
                    Bit Rates:6 Mb/s; 9 Mb/s; 12 Mb/s; 18 Mb/s; 24 Mb/s
 
                              36 Mb/s; 48 Mb/s; 54 Mb/s
 
</nowiki>}}
 
 
 
* Szyfrowanie algorytmem WPA:
 
 
 
Używanie szyfrowania WPA wymaga, aby klucz był zaszyfrowany i przechowywany w pliku razem z ESSID, aby zostać użytym do konfiguracji przez {{ic|wpa_supplicant}}. Potrzebnych jest kilka dodatkowych kroków:
 
 
 
W celu zachowania kopii, zmień domyślną nazwę pliku {{ic|wpa_supplicant.conf}}:
 
{{bc|# mv /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf.original}}
 
 
 
Używając {{ic|wpa_passphrase}}, podaj nazwę sieci bezprzewodowej i klucz WPA w celu zaszyfrowania i zapisania do {{ic|/etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}}.
 
 
 
Następujący przykład szyfruje klucz "my_secret_passkey" sieci bezprzewodowej "linksys", tworzy nowy plik konfiguracyjny ({{ic|/etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}}), i przekierowuje zaszyfrowany klucz, zapisując go do pliku:
 
{{bc|# wpa_passphrase linksys "my_secret_passkey" > /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}}
 
{{Note|Jeśli powyższe polecenie powoduje błąd {{ic|bash: event not found}}, może być to spowodowane znakami specjalnymi, np. {{ic|!}}) znajdującymi się w nazwie twojej sieci bezprzewodowej. W takim przypadku, spróbuj wykonać:
 
{{bc|# tee /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf < <(wpa_passphrase linksys "passphrase")}}
 
Jeśli problem dalej występuje z powodu znaków specjlanych w nazwie sieci lub kluczu, wykonaj to polecenie, gdzie ({{ic|~/mykey}}) to tymczasowy plik teskstowy zawierajacy jedynie klucz:
 
{{bc|# cat ~/mykey <nowiki>|</nowiki> wpa_passphrase linksys > /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}}
 
Ze względów bezieczeństwa, usuń plik {{ic|~/mykey}} po skonfigurowaniu pliku {{ic|/etc/wpa_supplicant.conf}}.}}
 
 
 
Sprawdź [[WPA Supplicant_(Polski)|WPA Supplicant]] po więcej informacji.
 
 
 
{{Note|{{ic|/etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}} jest przechowywany jawnym tekstem. Nie stwarza to zagrożenia w środowisku instalacyjnym, jednak po uruchomieniu zainstalowanego systemu i skonfigurowaniu WPA, pamiętaj aby zmienić uprawnienia do pliku {{ic|/etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}} (np. {{ic|chmod 0600 /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}} żeby tylko root mógł go czytać).}}
 
 
 
* Skojarz interfejs bezprzewodowy z punktem dostępu, którego chcesz użyć. Zależnie od szyfrowania (brak, WEP, WPA), sposób wykonania tego może się różnić. Musisz znać nazwę (ESSID) wybranej sieci bezprzewodowej.
 
 
 
{| class="wikitable"
 
! Szyfrowanie || Polecenie
 
|-
 
| Brak || {{ic|iwconfig wlan0 essid "linksys"}}
 
|-
 
| WEP z kluczem szestnastkowym (hex) || {{ic|iwconfig wlan0 essid "linksys" key "0241baf34c"}}
 
|-
 
| WEP z frazą ASCII || {{ic|iwconfig wlan0 essid "linksys" key "s:pass1"}}
 
|-
 
| WPA || {{ic|wpa_supplicant -B -Dwext -i wlan0 -c /etc/wpa_supplicant/wpa_supplicant.conf}}
 
|}
 
 
 
{{Note|Proces łączenia z siecią może być zautomatyzowany później używając domyślnego demona sieciowego Archa, [[Netcfg_(Polski)|netcfg]], [[Wicd_(Polski)|wicd]], lub innego menedżera sieciowego.}}
 
{{Note|Jeśli połączenie z siecią bezprzewodową jest wymagane, pamiętaj aby wybrać i zainstalować pakiet {{Pkg|wireless_tools}}. Niektóre urządzenia wymagają także [[Wireless Setup_(Polski)#ndiswrapper|'''ndiswrapper''']] i/lub odpowiedniego [[Wireless Setup_(Polski)#Sterowniki i firmware|'''firmware''']]. Jeśli zamierzasz używać szyfrowania WPA, będziesz potrzebować [[WPA Supplicant_(Polski)|'''wpa_supplicant''']]. Strona [[Wireless Setup_(Polski)|Konfiguracja sieci bezprzewodowej]] pomoże ci w wyborze odpowiednich pakietów dla twojej karty bezprzewodowej. Rozważ takze instalację '''[[netcfg_(Polski)|netcfg]]''', który pomoże w ustawieniu połączenia i profili po uruchomieniu nowego systemu.}}
 
{{Note|Jeśli uruchomiłeś(aś) środowisko live i wykonałeś(aś) chroot do twojej instalacji, możesz uruchomić networkmanager z linii poleceń używając {{ic|/etc/rc.d/dbus start}} i {{ic|/etc/rc.d/networkmanager start}}, wypisać dostępne połaczenia ({{ic|nmcli con list}}) i połączyć się ({{ic|nmcli con up id NAZWA}} gdzie NAZWA to nazwa połączenia.}}
 
 
 
* Po wykonaniu powyższych poleceń, poczekaj kilka chwil i upewnij się, że połączenie z punktem dostępu zostało ustanowione przed kontynuacją, przykładowo:
 
{{bc|# iwconfig wlan0}}
 
Wynik powinien wskazywać, że sieć bezprzewodowa jest skojarzona z interfejsem.
 
* Uzyskaj adres IP używając {{ic|/sbin/dhcpcd <interface>}}, np.:
 
{{bc|# dhcpcd wlan0}}
 
-->
 
 
 
Powinieneś(aś) teraz mieć działające połączenie z Internetem. Jeśli nie masz, odwiedź bardziej szczegółową stronę [[Wireless Setup_(Polski)|Konfiguracja sieci bezprzewodowej]].
 
 
 
==== Skonfiguruj połączenie bezpośrednie z modemem ====
 
 
 
===== xDSL (PPPoE) =====
 
 
 
Podążaj według tej procedury, jeśli masz modem lub router w trybie bridge do łączenia się z twoim dostawcą Internetu.
 
 
 
Wywołaj:
 
 
 
# pppoe-setup
 
 
 
* Podaj nazwę, którą dostarczył Ci dostawca usług internetowych (ISP).
 
* Naciśnij {{ic|Enter}} wybierając "eth0".
 
* Naciśnij {{ic|Enter}} wybierając "no".
 
* Wpisz {{ic|server}} (zazwyczaj wymaga tego konfiguracja).
 
* Naciśnij {{ic|1}} by wybrać firewall.
 
* Wpisz hasło, które dostarczył Ci dostawca usług internetowych.
 
* Naciśnij {{ic|Y}} na końcu.
 
 
 
Jeśli wszystko jest poprawnie skonfigurowane, połącz się używając:
 
 
 
# pppoe-start
 
 
 
Możesz także skonfigurować plik {{ic|resolv.conf}}:
 
 
 
# echo nameserver 8.8.8.8 > /etc/resolv.conf
 
 
 
===== Modem analogowy, ISDN =====
 
 
 
Zobacz [[Direct Modem Connection_(Polski)]] po szczegółowe instrukcje.
 
 
 
==== Proxy Server ====
 
 
 
Jeśli jesteś za serwerem proxy, musisz wyeksportować zmienne środowiskowe {{ic|http_proxy}} i {{ic|ftp_proxy}}. '''[[Proxy_(Polski)|Kliknij tutaj]]''' po więcej informacji.
 
 
 
==== Przetestuj połączenie ====
 
 
 
Na koniec, upewnij się, że połączenie działa używając {{ic|/bin/ping}}:
 
{{hc|# ping -c 3 www.google.com|<nowiki>
 
PING www.l.google.com (74.125.132.105) 56(84) bytes of data.
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=1 ttl=50 time=17.0 ms
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=2 ttl=50 time=18.2 ms
 
64 bytes from wb-in-f105.1e100.net (74.125.132.105): icmp_req=3 ttl=50 time=16.6 ms
 
 
 
--- www.l.google.com ping statistics ---
 
3 packets transmitted, 3 received, 0% packet loss, time 2003ms
 
rtt min/avg/max/mdev = 16.660/17.320/18.254/0.678 ms
 
</nowiki>}}
 
 
 
=== Przygotowanie dysku twardego ===
 
 
 
{{Warning|Partycjonowanie dysku twardego może zniszczyć dane. '''Zdecydowanie''' prosimy o ostrożność i sporządzenie kopii ważnych danych przed kontynuacją.}}
 
 
 
Jeżęli jesteś początkującym, zachęcamy do użycia jakiegoś graficznego narzędzia do partycjonowania. [http://gparted.sourceforge.net/download.php GParted] jest dobrym przykładem, w dodatku jest [http://gparted.sourceforge.net/livecd.php dostępny jako "live" CD]. Jest także dostępny w większości dystrybucji Linuxa  uruchamiających się w trybie "live" CD, np w [[Wikipedia:Ubuntu (operating system)|Ubuntu]] i [[Wikipedia:Linux Mint|Linux Mint]]. Dysk powinien zostać najpierw [[partitioning_(Polski)|partycjonowany]], a partycje powinny zostać sformatowane z ustawieniem [[File Systems (Polski)|systemu plików]] przed ponownym uruchomieniem.
 
 
 
{{Note|Obecny dysk instalacyjny zawiera programy '''cfdisk''', '''gdisk''', i '''parted'''.}}
 
 
 
Jeśli już wcześniej spartycjonowałeś(aś) swój dysk, sprawdź obecny układ partycji używając {{ic|/sbin/fdisk}} z opcją {{ic|-l}} (małe L).
 
 
 
W linii poleceń roota wpisz:
 
 
 
# fdisk -l
 
 
 
Zapisz nazwy dysków i/lub partycji potrzebnych do instalacji Archa. Każda partycja jest identyfikowana przez przyrostek liczbowy. Przykład: {{ic|sda1}} oznacza pierwszą partycję dysku, podczas gdy {{ic|sda}} oznacza cały dysk. Możesz przejść do [[#Konfiguracja_urządzeń_blokowych, systemów_plików_i_punktów_montowania|#Konfiguracja urządzeń blokowych, systemów plików i punktów montowania]].
 
 
 
{{Note|Jeśli instalujesz na pamięci flash USB, zobacz [[Installing Arch Linux on a USB key_(Polski)]].}}
 
 
 
{{Note|Jeśli nie będziesz używać windowsa, zaleca się użycie [[GPT_(Polski)|GPT]] zamiast [[MBR_(Polski)|MBR]]. Partycjonowanie GPT można wykonać tylko z '''gdisk''' lub '''parted'''. Przeczytaj [[GPT_(Polski)|GPT]] po listę zalet.}}
 
 
 
Pozostała część tej sekcji pokazuje przykładową konfigurację dla początkujących używając programu '''cfdisk'''. Nie musisz używać tej konfiguracji czy tego narzędzia; jest to tylko przykład konfiguracji.
 
 
 
Po więcej informacji na temat partycjonowania dysku twardego, zobacz [[Partitioning_(Polski)|Partycjonowanie]].
 
 
 
Po więcej informacji o dostępnych systemach plików, zobacz [[File Systems_(Polski)|Systemy plików]].
 
 
 
Zobacz [[Swap (Polski)|Swap]], by zobaczyć szczegóły ustawiania partycji lub pliku swap. Plik swap jest łatwiejszy do rozszerzenia niż partycja i może zostać utworzony w dowolnym momencie po instalacji, ale nie może być używany razem z systemem plinków BTRFS.
 
 
 
Jeżeli masz ten krok już za sobą, przejdź do sekcji [[#Mount the partitions (Polski)|montowanie partycji]].
 
 
 
W przeciwnym wypadku czytaj dalej.
 
 
 
==== Manualne partycjonowanie dysku twardego ====
 
 
 
{{Note|Obecny nośnik instalacyjny zawiera narzędzia [[Wikipedia:cfdisk|cfdisk]], [[Wikipedia:gdisk|gdisk]], i [[Wikipedia:parted|parted]]. {{ic|gdisk}} wspiera tylko tablice partycji [[GPT_(Polski)|GPT]], {{ic|cfdisk}} wspiera tylko tablice partycji [[MBR_(Polski)|MBR]], a {{ic|parted}} wspiera obydwa rodzaje. W tym przykładzie użyty jest '''cfdisk''', jednak podmieniając '''gdisk''' za cfdisk można tym sposobem wykonać partycjonowanie [[GPT_(Polski)|GPT]].}}
 
 
 
'''Notka dla trybu [[UEFI (Polski)|UEFI]]:'''
 
* Jeżeli korzystasz z płyty głównej z trybem UEFI, musisz utworzyć dodatkowo [[Unified Extensible Firmware Interface#Create an UEFI System Partition_in_Linux|UEFI System partition]].
 
* Jest zalecane, by zawsze używać GPT z UEFI, ponieważ niektóre firmware UEFI nie pozwalają na uruchamianie via UEFI-MBR.
 
 
 
'''Notka dla partycji [[GPT]]:'''
 
* Jeżeli nie korzystasz z systemu z rodziny Windows, zalecane jest, by użyć GPT zamiast MBR. Przeczytaj [[GPT (Polski)|GPT]], by dowiedzieć się o zaletach takiego rozwiązania.
 
* Jeżeli używasz płyty głównej z BIOSem (lub planujesz uruchamiać system w trybie kompatybilności z BIOSem) i chcesz zainstalować GRUB na dysku korzystającym z GPT, będziesz musiał utworzyć 1007 KiB "[[GRUB#GPT specific instructions|BIOS Boot Partition]]". Syslinux nie potrzebuje takiego rozwiązania.
 
* Niektóre systemy BIOS mogą mieć problemy z obsługą GPT. Zobacz http://mjg59.dreamwidth.org/8035.html and http://rodsbooks.com/gdisk/bios.html dla rozwiązań i obejść znanych problemów.
 
 
 
{{Note|Jeżeli instalujesz system ''na'' klucz USB, zobacz [[Installing Arch Linux on a USB key (Polski)| Instalowanie Arch Linux na USB]].}}
 
 
 
Przykładowy system będzie posiadał 15 GB partycję root oraz partycję [[Partitioning#/home|home]] na reszcie dostępnego miejsca. Wybierz [[MBR (Polski)|MBR]] lub [[GPT (Polski)|GPT]], ale nie oba!
 
 
 
Sposób w jaki podzielisz swój dysk zależy tylko od Ciebie, poniższy przykład służy tylko do zobrazowania całego procesu. Zobacz [[Partitioning (Polski)|Partycjonowanie]].
 
 
 
{| class="wikitable"
 
|-
 
| rowspan="2" | '''MBR'''
 
| rowspan="2"| {{ic|cfdisk&nbsp;/dev/sda}}
 
| '''Root:'''
 
 
 
* Wybierz New (lub naciśnij {{ic|N}}) – {{ic|Enter}} dla Primary – wpisz "15360" – {{ic|Enter}} dla Beginning – {{ic|Enter}} dla Bootable.
 
|-
 
|
 
'''Home:'''
 
 
 
* Naciśnij strzałkę w dół, by zaznaczyć puste miejsce na dysku.
 
* Wybierz New (lub naciśnij {{ic|N}}) – {{ic|Enter}} dla Primary – {{ic|Enter}}, by użyć reszty dostępnego miejsca na dysku (lub możesz podać pożądany rozmiar tak jak przy poprzedniej partycji).
 
|-
 
| rowspan="2" | '''GPT'''
 
| rowspan="2"| {{ic|cgdisk&nbsp;/dev/sda}}
 
| '''Root:'''
 
 
 
* Wybierz New (lub naciśnij {{ic|N}}) – {{ic|Enter}} dla pierwszego sektora (2048) – wpisz "15G" – {{ic|Enter}} dla standardowego kodu szesnastkowego (8300) – {{ic|Enter}} dla pustej nazwy partycji.
 
|-
 
| '''Home:'''
 
 
 
* Naciśnij strzałkę w dół kilka razy by zaznaczyć większą wolną część na dysku.
 
* Wybierz New (lub naciśnij {{ic|N}}) – {{ic|Enter}} dla pierwszego sektora – {{ic|Enter}}, by użyć reszty dostępnego miejsca na dysku (lub możesz podać pożądany rozmiar, np "30G") – {{ic|Enter}} dla standardowego kodu szesnastkowego (8300) – {{ic|Enter}} dla pustej nazwy partycji.
 
|}
 
 
 
Jeżeli wybrałeś MBR, tak powinien wyglądać teraz Twój dysk:
 
 
 
Name    Flags    Part Type    FS Type          [Label]      Size (MB)
 
-----------------------------------------------------------------------
 
sda1    Boot      Primary    Linux                            15360
 
sda2              Primary    Linux                            133000*
 
 
 
Jeżeli wybrałeś GPT, powinieneś otrzymać raczej coś takiego:
 
 
 
Part. #    Size        Partition Type            Partition Name
 
----------------------------------------------------------------
 
            1007.0 KiB  free space
 
    1        15.0 GiB    Linux filesystem
 
    2        123.45 GiB  Linux filesystem
 
 
 
{{Warning|Bądź świadomy(a), że to zniszczy wszystkie dane znajdujące się na twoim dysku, więc dwa razy sprawdź wszystkie polecenia i upewnij się, że jesteś zadowolony(a) z układu partycji i ich rozmiarów przed kontynuacją. Jeśli chcesz zacząć od początku, Możesz wybrać '''Q'''uit ('''W'''yjdź), aby wyjść bez zapisywania zmian i ponownie uruchomić cfdisk.}}
 
 
 
Wybierz '''W'''rite ('''Z'''apisz), aby zapisać tablicę partycji na dysk. Po zapisaniu tablicy partycji, cfdisk automatycznie zakończy działanie.
 
 
 
Po więcej informacji na temat partycjonowania dysku twardego, zobacz [[Partitioning_(Polski)|Partycjonowanie]].
 
 
 
{{Note|Ostatnie ulepszenia jądra Linuksa, w tym libata i modułów PATA, spowodowały, że wszystkie dyski IDE, SATA i SCSI przyjęły schemat nazw sd''x''. Jest to całkowicie normalne.}}
 
{{Note|Jeśli używasz (U)EFI, prawdopodobnie będziesz potrzebować kolejnej partycji do przechowywania UEFI System. Przeczytaj [[Unified_Extensible_Firmware_Interface_(Polski)|ten artykuł]].}}
 
 
 
=== Konfiguracja urządzeń blokowych, systemów plików i punktów montowania ===
 
 
 
Spartycjonowanie dysku to nie wszystko; partycje potrzebują [[File Systems (Polski)|systemu plików]]. By sformatować partycje z użüciem systemu plików EXT4:
 
 
 
{{Warning|Sprawdź dwa, a nawet trzy razy, że formatowane partycje (w naszym przykładzie {{ic|/dev/sda1}} i {{ic|/dev/sda2}}) są tymi, które chcesz sformatować.}}
 
 
 
Użyj narzędzia {{ic|mkfs}} do formatowania partycji w wybranym systemie plików. W tym przykładzie używamy systemu plików ext4 zarówno dla partycji głównej, jak i {ic|/home}.
 
 
 
# mkfs.ext4 /dev/sda1
 
# mkfs.ext4 /dev/sda2
 
 
 
Jeżeli utworzyłeś partycję dla swapu (code 82), nie zapomnij sformatować i aktywować jej używając:
 
 
 
# mkswap /dev/sda''X''
 
# swapon /dev/sda''X''
 
 
 
Po więcej informacji na temat dostępnych systemów plików, zobacz [[File Systems_(Polski)|Systemy plików]].
 
 
 
=== Montowanie partycji ===
 
 
 
Każda partycja jest identyfikowana przez swój suffix. Dla przykładu - {{ic|sda1}} odwołuje się do pierwszej partycji na pierwszym dysku, a {{ic|sda}} odwołuje się do całego dysku.
 
 
 
By zobaczyć obecny podział dysku:
 
 
 
# lsblk /dev/sda
 
 
 
{{Note|Nie montuj więcej niż jednej partycji do tej samej lokalizacji. Uważaj także przy montowaniu, ponieważ kolejność ma znaczenie.}}
 
 
 
Zamontuj główną partycję w {{ic|/mnt}}. Dla powyższego przykładu będzie to:
 
 
 
# mount /dev/sda1 /mnt
 
 
 
Stwórz katalog dla partycji /home i zamontuj ją:
 
 
# mkdir /mnt/home && mount /dev/sda3 /mnt/home
 
 
 
Jeżeli posiadasz płytę główną z UEFI, zamontuj partycję UEFI:
 
 
 
# mkdir -p /mnt/boot/efi
 
# mount /dev/sda''X'' /mnt/boot/efi
 
 
 
=== Wybierz serwer instalacyjny ===
 
 
 
Przed instalacją, wyedytuj plik {{ic|/etc/pacman.d/mirrorlist}} tak, aby wybrany serwer był pierwszy w kolejności. Kopia tego pliku zostanie zainstalowana w nowym systemie przez {{ic|pacstrap}}, więc warto wybrać odpowiedni serwer już teraz.
 
{{Note|ftp.archlinux.org ma limit 50KB/s.}}
 
 
 
{{hc|# nano /etc/pacman.d/mirrorlist|
 
##
 
## Arch Linux repository mirrorlist
 
## Sorted by mirror score from mirror status page
 
## Generated on 2012-MM-DD
 
##
 
 
 
<nowiki>Server = http://mirror.example.xyz/archlinux/$repo/os/$arch</nowiki>
 
...}}
 
 
 
* {{ic|Alt+6}}, by skopiować  wybraną linijkę {{ic|Server}}.
 
* {{ic|PageUp}}, by przewinąć w górę.
 
* {{ic|Ctrl+U}}, by by wkleić linijkę w wybranym miejscu (w naszym przypadku na górze pliku).
 
* {{ic|Ctrl+X}}, by wyjść. Po zapytaniu o zachowanie zmian, naciśnij {{ic|Y}} i {{ic|Enter}}.
 
 
 
Jeżeli chcesz, w pliku możesz zostawić tylko wybrany przez siebie mirror usuwając sałą resztę wpisów (używając {{ic|Ctrl+K}}), jednak zazwyczaj dobcym pomysłem jest mieć dostępnych kilka serwerów, w razie gdyby pierwszy był offline.
 
 
 
{{Tip|
 
* Użyj [https://www.archlinux.org/mirrorlist/ Mirrorlist Generator], by otrzymać aktualną listę mirrorów dla Twojego kraju. Mirrory HTTP są szybsze niż FTP ze względu na technologię [[Wikipedia:Keepalive|keepalive]]. Z użyciem FTP, pacman musi wysyłąć sygnał za każdym razem, kiedy pobiera paczkę, co objawia się krótką przerwą w pobieraniu. By poznać inne sposoby generowania listy mirrorów, zobacz [[Mirrors#Sorting mirrors (Polski)|Sortowanie mirrorów]] i [[Reflector (Polski)| Reflektor]].
 
* [https://archlinux.org/mirrors/status/ Arch Linux MirrorStatus] udostępnia szczegółowe informacje nt stanu serwerów z mirrorami, jak npproblemami z siecią, zbieraniem danych, czas ostatniej synchroniacji, etc.}}
 
 
 
{{Note|
 
* Zawsze, gdy w przyszłości zmienisz listę mirrorów, pamiętaj by zmusić pacmana, by odświerzył listę pakietów za pomocą {{ic|pacman -Syy}}. Jest to dobra praktyka, która w przyszłości może oszczędzić Ci problemów z systemem. Zobacz [[Mirrors (Polski)|Mirrory]], by dowiedzieć się więcej.
 
* Jeżeli instalujesz system ze starszego medium (nieaktualny obraz), Twoja lista mirrorów może być nieaktualna, co pewnie doprowadzi do problemów, gdy spróbujesz zaktualizować system (zobacz {{Bug|22510}}). Zalecane jest w takim wypadku zaktualizować listę mirrorów podanym powyżej sposobem.
 
* Zgłoszono pewne błędy w [https://bbs.archlinux.org/ Arch Linux forums], dotyczące problemów z siecią, które uniemożliwiają, by pacman zaktualizował repozytoria (zobacz [https://bbs.archlinux.org/viewtopic.php?id&#61;68944] i [https://bbs.archlinux.org/viewtopic.php?id&#61;65728]). Kiedy instalujesz Arch Linux natywnie, problemy te można rozwiązać zastępując standardowy file downloader pacmana alternatywą (zobacz [[Improve Pacman Performance (Polski)|Improve Pacman Performance]]). Gdy instalujesz Arch Linux jako gość w [[VirtualBox]]ie, problem można rozwiązać używając w jego konfiguracji "Host interface" zamiast "NAT".}}
 
 
 
{{Note| Przed aktualizacją listy mirrorów za pomocą {{ic|pacman -Syy}} upewnij się, że połączenie z siecią nie zostało przerwane. W przeciwnym wypadku otrzymasz błąd o niemożlizości przeprowadzenia aktualizacji pakietów.}}
 
 
 
=== Instalacja bazowego systemu ===
 
 
 
Bazowy system jest instalowany używając skryptu [https://github.com/falconindy/arch-install-scripts/blob/master/pacstrap.in pacstrap].
 
 
 
Opcja {{ic|-i}} może zostać pominięta, jeżeli chcesz zainstalować wszystkie pakiety z grup ''base'' i ''base-devel'' bez potwierdzenia.
 
 
 
# pacstrap -i /mnt base base-devel
 
 
 
{{Note|Jeśli pacman nie jest w stanie zweryfikować pakietów, sprawdź czas systemowy. Jeśli data jest nieodpowiednia (np. wskazuje 2010 rok), klucze podpisujące mogą być uznane za wygasłe (lub nieważne), sprawdzenie podpisów pakietów skończy się błędem i instalacja zostanie przerwana. Ustaw poprawny czas systemowy, robiąc to manualnie lub za pomocą klienta ntp, i uruchom ponownie komendę pacstrap. Na stronie [[Time_(Polski)|Czas]] znajdziesz więcej informacji o ustawianiu czasu systemowego.}}
 
 
 
{{Note|Jeżeli pacman skarży się na brak lub niepoprawne sygnatury podczas fazy pacstrapowania (''error: failed to commit transaction (invalid or corrupted package)''), wykanaj poniższą komendę.}}
 
 
 
# pacman-key --init && pacman-key --populate archlinux
 
 
 
* {{Grp|base}}: Pakiety z oprogramowaniem z repozytorium [core] dostarczające minimalnego środowiska.
 
 
 
* {{Grp|base-devel}}: Dodatkowe narzędzia z [core] t.j. {{ic|make}} i {{ic|automake}}. Większość początkujących powinna je zainstalować, ponieważ mogą być potrzebne przy administracji nowym systemem. Grupa ''base-devel'' będzie potrzebna do instalacji oprogramowania z [[Arch User Repository_(Polski)|AUR]].
 
 
 
To zainstaluje podstawowy system Arch. Inne pakiety mogą być zainstalowane później używając [[Pacman_(Polski)|pacman]]a.
 
 
 
=== Generacja fstab ===
 
 
 
Wygeneruj plik [[Fstab_(Polski)|fstab]] używając następującej komendy. Etykiehy UUID będą użyte, bo wiąże się z nimi szereg korzyści (zabacz [[fstab#Identifying filesystems]]). Jeżeli nie chcesz ich używać (lub chcesz użyć labeli), zamień {{ic|-U}} na {{ic|-L}}.
 
 
 
# genfstab -U -p /mnt >> /mnt/etc/fstab
 
 
 
{{Note|Dobrym pomysłem jest sprawdzenie wygenerowanego pliku fstab ({{ic|/mnt/etc/fstab}}) przed kontynuację. Jeśli napotkasz błędy uruchamiając komendę genfstab lub później w trakcie instalacji, '''nie''' uruchamiaj genfstab ponownie; po prostu wyedytuj plik fstab.}}
 
 
 
# nano /mnt/etc/fstab
 
 
 
{{Warning|Plik fstab zawsze powinien zostać sprawdzony po wygenerowaniu jego zawartości. Jeżeli utworzyłeś partycję EFI, to {{ic|genfstab}} dodał nieprawidłową opcję do Twojego systemu partycji, co w rezultacie "ochroni" Twój komputer od uruchomienia się z danego dysku. By to naprawić, musisz usunąć wszystkie opcje z wyjątkiem {{ic|noatime}}. Dla reszty partycji upewnij się, że zamieniłeś {{ic|1="codepage=cp437"}} na {{ic|1="codepage=437"}}, albo po następnym ponownym uruchomieniu komputera system się nie uruchomi i wejdzie w tryb recovery. Jądro Linux 3.8 powinno posiadać już odpowiednią łatkę.}}
 
 
 
Kilka uwag:
 
 
 
* Ostatnia kolumna definiuje kolejność sprawdzania partycji przy starcie systemu: użyj {{ic|1}} dla partycji root (z wyjątkiem btrfs), która powinna być sprawdzana jako pierwsza, dla reszty partycji ustaw {{ic|2}} lub wyłącz sprawdzanie ustawiając {{ic|0}} (zobacz [[fstab#Field definitions (Polski)|Pola pliku fstab]]).
 
* Wszystkie partycje [[Btrfs_(Polski)|Btrfs]] i ''swap'' powinny być ustawione na {{ic|0}}.
 
 
 
=== Chroot do systemu ===
 
 
 
Następnie [[Chroot_(Polski)|chroot]]ujemy się do nowego systemu.
 
 
 
# arch-chroot /mnt /bin/bash
 
 
 
{{Note|Pomiń {{ic|/bin/bash}} aby użyć powłoki sh.}}
 
 
 
{{Tip|Jeśli zapomniałeś(aś) zainstalować pakiety ze skryptem pacstrap, możesz je zainstalować po chroocie używając '''pacman -S <package>'''}}
 
 
 
=== Konfiguracja systemu ===
 
 
 
{{Tip|Dokładne śledzenie i rozumienie tych kroków jest niezbędne dla poprawnej konfiguracji systemu.}}
 
 
 
Na tym etapie instalacji, skonfigurujesz podstawowe pliki konfiguracyjne bazowego systemu Arch Linux. Będziesz to robił edytując istniejące lub tworząc nowe pliki.
 
 
 
==== Nazwa hosta ====
 
 
 
Dodaj swoją ''hostname'' w {{ic|/etc/hostname}}. '''Przykład:'''
 
 
 
# echo ''mojanazwahosta'' > /etc/hostname
 
 
 
Ustaw jaką chcesz nazwę. Będzie to nazwa twojego komputera.
 
 
 
{{Note|Nie ma potrzeby edytowania {{ic|/etc/hosts}}, jednak nic nie szkodzi na przeszkodzie, jeśli chcesz to zrobić}}
 
 
 
Dodaj swoją ''hostname'' w {{ic|/etc/hosts}}, taką samą jak w {{ic|/etc/hostname}} jako alias. Powinno to wyglądać podbnie do tego:
 
 
 
127.0.0.1  localhost.localdomain  localhost '''mojanazwahosta'''
 
::1        localhost.localdomain  localhost '''mojanazwahosta'''
 
 
 
{{Note|::1 to w IPv6 odpowiednik adresu 127.0.0.1}}
 
 
 
{{Warning |Ten format, '''zawierający "localhost" oraz właściwą nazwę hosta''', jest wymagany dla kompatybilności. Błędy w tym pliku mogą powodować niską wydajność sieciową i/lub nieprawidłowe działanie niektórych programów.}}
 
 
 
Jeśli używasz statycznego IP, dopisz kolejną linię wg formatu: <statyczne-IP> <nazwahosta.nazwadomeny.org> <nazwahosta>, np.:
 
 
 
192.168.1.100 '''mojanazwahosta'''.domain.org '''mojanazwahosta'''
 
 
 
{{Tip|Dla wygody, możesz zdefiniować aliasy w pliku {{ic|/etc/hosts}} dla hostów w twojej sieci, i/lub w Internecie, np.:
 
 
 
192.168.1.90 media
 
192.168.1.88 dane
 
 
 
Powyższy przykład pozwoli na dostęp do serwerów z mediami i danymi wg nazwy, bez potrzeby wpisywania ich adresów IP.}}
 
 
 
==== Font terminala i układ klawiatury ====
 
 
 
Wyedytuj {{ic|vconsole.conf}}:
 
 
 
{{hc|# nano /etc/vconsole.conf|2=
 
KEYMAP=pl
 
FONT=lat2-16
 
FONT_MAP=8859-2}}
 
 
 
* {{ic|KEYMAP}} – Jeśli chcesz, możesz użyć mapy z początku instalacji: [[#Zmiana_układu_klawiatury|#Zmiana układu klawiatury]], jednak domyślna ({{ic|us}}) działa ze znakomitą większością klawiatur. Te ustawienia dotyczą tylko terminali, nie graficznych menedżerów okien czy '''Xorg'''.
 
 
 
* {{ic|FONT}} – Dostępne alternatywne fonty terminala znajdują się w {{ic|/usr/share/kbd/consolefonts/}}. Domyślna wartość (pusta) jest bezpieczna.
 
 
 
* {{ic|FONT_MAP}} – Określa mapę konsoli ładowaną przez setfont przy starcie systemu. Dostępne mapy znajdują się w {{ic|/usr/share/kbd/consoletrans}}. Domyślna wartość (pusta) jest bezpieczna.
 
 
 
Zobacz [[Fonts_(Polski)|Fonty]] i {{ic|man vconsole.conf}} po więcej informacji.
 
 
 
==== Strefa czasowa ====
 
 
 
Dostępne strefy i podstrefy czasowe mogą być znalezione w katalogach {{ic|/usr/share/zoneinfo/<Strefa>/<Podstrefa>}}.
 
 
 
Aby wyświetlić dostępne <Strefy>, sprawdź katalog {{ic|/usr/share/zoneinfo/}}:
 
 
 
# ls /usr/share/zoneinfo/
 
 
 
Podobnie możesz sprawdzić zawartość katalogu z <Podstrefami>:
 
 
 
# ls /usr/share/zoneinfo/Europe
 
 
 
Utwórz dowiązanie symboliczne {{ic|/etc/localtime}} do pliku twojej strefy {{ic|/usr/share/zoneinfo/<Strefa>/<Podstrefa>}} używając tego polecenia:
 
 
 
# ln -s {{ic|/usr/share/zoneinfo/<Strefa>/<Podstrefa>}} /etc/localtime
 
 
 
'''Przykład:'''
 
 
 
# ln -s /usr/share/zoneinfo/Europe/Warsaw /etc/localtime
 
 
 
Jeśli używasz timedated dostarczanego przez systemd, być może będziesz chciał(a) wyedytować plik {{ic|/etc/timezone}} i wpisać {{ic|Strefa}}/{{ic|Podstrefa}}.
 
 
 
'''Przykład:'''
 
Europe/Warsaw
 
Przeczytaj {{ic|man 5 timezone}} po więcej opcji.
 
 
 
Wymóg posiadania {{ic|/etc/timezone}} może przestać obowiązywać w przyszłości [http://cgit.freedesktop.org/systemd/systemd/commit/?id=9cb48731b29f508178731b45b0643c816800c05e].
 
 
 
==== Ustawienia regionalne ====
 
 
 
===== Wybranie regionu (locale) =====
 
 
 
Ustawienia regionalne mogą zostać użyte przez '''glibc''' i każdy inny program lub bibliotekę poprawnie wyświetlając waluty, czas, datę i inne własności regionalne:
 
 
 
Są dwa pliki potrzebujące edycji: {{ic|locale.gen}} oraz {{ic|locale.conf}}.
 
 
 
* Plik {{ic|locale.gen}} jest domyślnie pusty (wszystko jest zakomentowane), więc musisz usunąć stosowny znak {{ic|#}} na początku linii. Jeżeli chcesz odkomentować i używać kilka wartości, upewnij się, że wszytkie będą kodowane via {{ic|UTF-8}}. Raz zedytowany, pozostaje on nietknięty przez system. {{ic|locale-gen}} jest uruchamiane po każdym uaktualnieniu '''glibc''', generując wszystkie ustawienia regionalne określone w {{ic|/etc/locale.gen}}.
 
 
 
Wybierz odpowiednie locale poprzez usunięcie # z początku linii, np.:
 
 
 
{{hc|# nano /etc/locale.gen|
 
en_US.UTF-8 UTF-8
 
pl_PL.UTF-8 UTF-8}}
 
 
 
Następnie uruchom:
 
 
 
# locale-gen
 
 
 
===== Ustawianie systemowego locale =====
 
 
 
Ustaw odpowiednie [[Locale_(Polski)#Ustawienie_systemowego_locale | locale]] w {{ic|/etc/locale.conf}}.
 
 
 
'''Przykład:'''
 
 
 
# echo LANG=pl_PL.UTF-8 > /etc/locale.conf
 
 
 
Ustawienie tylko {{ic|LANG}} powinno wystarczyć. Będzie to służyć za domyślną wartość dla innych ustawień.
 
 
 
Możesz przesłonić część ustawień używając zmiennych {{ic|LC_*}} – na przykład ustawienie {{ic|LC_COLLATE&#61;C}} wyłącza sortowanie według reguł języka, ale pozostawia resztę ustawień. Możesz wyświetlić wszystkie zmienne {{ic|LC_*}} poleceniem {{ic|locale}}.
 
 
 
Zmienna {{ic|LC_ALL}} przesłania ''wszystkie'' pozostałe ustawienia. Z tego powodu nie możesz ustawić jej z poziomu {{ic|locale.conf}}. Zaleca się używanie {{ic|LC_ALL}} tylko w razie konieczności.
 
 
 
Z powodu późniejszego tworzenia początkowego ramdysku, powinieneś(aś) ustawić zmienną {{ic|LANG}}. '''Przykład:'''
 
# export LANG=pl_PL.UTF-8
 
 
 
==== Czas zegara sprzętowego ====
 
 
 
Jest on ustawiany w {{ic|/etc/adjtime}}. Ustaw czas zegara sprzętowego w ten sam sposób w każdym z posiadanych systemów operacyjnych. W przeciwnym przypadku, będą one nadpisywać czas i powodować jego przesunięcia.
 
 
 
Możesz wygenerować {{ic|/etc/adjtime}} automatycznie używając jednej z nastepujących komend.
 
 
 
{{Note|Używając tej metody, upewnij się, że HARDWARECLOCK w {{ic|/etc/rc.conf}} nie jest ustawiony.}}
 
 
 
* [[Wikipedia:Coordinated Universal Time|UTC]] (zalecany)
 
 
 
# hwclock --systohc --utc
 
 
 
{{Note|Używanie UTC w zegarze sprzętowym nie oznacza, że oprogramowanie będize wyświetlać czas UTC.}}
 
 
 
* '''localtime''' (niezalecany) - Używany domyślnie przez Windows
 
 
 
# hwclock --systohc --localtime
 
 
 
{{Warning|Używanie ''localtime'' może prowadzić do kilku znanych i nienaprawialnych błędów. Nie ma jednak planów porzucenia wsparcia dla ''localtime''.}}
 
 
 
===== Ustawienie czasu przy jednoczesnym uruchamianiu Windowsa =====
 
 
 
Jeśli używasz jednocześnie Windowsa, masz dwie możliwe ścieżki:
 
 
 
* Zalecana: Ustaw Arch Linuksa i Windowsa do używania zegara UTC (szybka modyfikacja rejestru jest wymagana, zobacz [https://help.ubuntu.com/community/UbuntuTime#Make_Windows_use_UTC this page] po instrukcje). Oprócz tego, wyłącz synchronizację czasu z Internetem w Windowsie, ponieważ to ustawi czas z powrotem na ''localtime''. Jeśli potrzebujesz takiej funkcjonalności (synchronizacja czasu), użyj [[ntpd]] w systemie Arch Linux.
 
 
 
* Niezalecana: Skonfiguruj Arch Linuksa do uźywania ''localtime'' i (w [[#Konfiguracja_systemu|#Konfiguracja systemu]]) usuń {{ic|hwclock}} z sekcji {{ic|DAEMONS}} w {{ic|/etc/rc.conf}} (Windows zajmie się ustawianiem zegara sprzętowego).
 
 
 
==== Moduły jądra ====
 
 
 
{{Tip|Normalnie wszystkie potrzebne moduły są ładowane automatycznie przez udev, więc rzadko będziesz musiał(a) tutaj coś dodać. Dodaj tylko moduły, których brakuje.}}
 
W katalogu {{ic|/etc/modules-load.d/}} umieść pliki, w których będą wypisane moduły, które jądro ma załadować podczas startu systemu. Każdy plik konfiguracyjny powinien być nazwany w stylu {{ic|/etc/modules-load.d/<program>.conf}}. Pliki powinny zaiwerać listę modułów do załadowania, poprzedzielaną znakami nowej linii. Linie puste i zaczynające się znakami {{ic|#}} lub {{ic|;}} będą ignorowane. Przykład:
 
{{hc|/etc/modules-load.d/virtio-net.conf|<nowiki>
 
# Załaduj virtio-net.ko podczas uruchamiania
 
virtio-net</nowiki>}}
 
 
 
=== Konfiguracja sieci ===
 
 
 
Musisz skonfigurować sieć ponownie, tym razem dla nowego systemu. Cała procedura i wymagania są podobne do tej opisanej [[#Konfiguracja_sieci_w_środowisku_instalacyjnym|wyżej]], jednak teraz ustawienia będą permanentne i automatycznie uruchamiane podczas startu systemu.
 
 
 
{{Note|Po więcej dokładnych informacji o konfiguracji sieci, odwiedź [[Configuring network_(Polski)|Konfigurowanie sieci]] i [[Wireless_Setup_(Polski)|Konfiguracja sieci bezprzewodowej]].}}
 
 
 
==== Sieć przewodowa ====
 
 
 
===== Dynamiczne IP (DHCP) =====
 
 
 
Jeżeli używasz pojedynczego, stałego połączenia z siecią, nie potrzebujesz usługi zarządzania sieci i możesz zwyczajnie odblokować i uruchomić usługę {{ic|dhcpcd}}. Pamiętaj o podaniu jej swojej nazwy interfejsu.
 
 
 
# systemctl enable dhcpcd@<interface>.service
 
 
 
Alternatywą jest użycie {{ic|net-auto-wired}} z pakietu {{AUR|netcfg}}, który zręcznie obsłuży dynamiczne łączenie się z nowymi sieciami.
 
 
 
Zainstaluj {{Pkg|ifplugd}}, który jest wymagany przez {{ic|net-auto-wired}}:
 
# pacman -S ifplugd
 
 
 
Edytuj {{ic|/etc/conf.d/netcfg}} i zmodyfikuj nazwę interfejsu sieci na aktualną. Prawie na pewno nie jest to eth0.
 
{{hc|nano /etc/conf.d/netcfg|2=
 
WIRED_INTERFACE="<interface>"}}
 
 
 
Odblokuj usługę {{ic|net-auto-wired}}.
 
# systemctl enable net-auto-wired.service
 
 
 
===== Statyczne IP =====
 
 
 
Skopiuj przykładowy profil z {{ic|/etc/network.d/examples}} do {{ic|/etc/network.d}}:
 
# cd /etc/network.d
 
# cp examples/ethernet-static .
 
 
 
Edytuj skopiowany profil wg własnych potrzeb (edytuj {{ic|INTERFACE}}, {{ic|ADDR}}, {{ic|GATEWAY}} i {{ic|DNS}}):
 
# nano ethernet-static
 
 
 
Edytuj {{ic|/etc/conf.d/netcfg}} i dodaj nowy profil sieci do tablicy {{ic|NETWORKS}}:
 
{{hc|nano /etc/conf.d/netcfg|
 
2=NETWORKS=(ethernet-static)}}
 
 
 
Odblokuj usługę {{ic|netcfg}}:
 
# systemctl enable netcfg.service
 
 
 
==== Sieć bezprzewodowa ====
 
 
 
Będziesz musiał(a) zainstalować inny program do konfiguracji i zarządzania profilami sieci bezprzewodowych, np. [[Netcfg_(Polski)|netcfg]]. [[NetworkManager_(Polski)|NetworkManager]] lub [[Wicd_(Polski)|Wicd]] to popularne alternatywy.
 
 
 
* Zainstaluj wymagane pakiety:
 
 
 
# pacman -S wireless_tools wpa_supplicant wpa_actiond dialog
 
 
 
Jeśli twoja karta bezprzewodowa wymaga firmware (jak zostało wyjaśnione w [[#Konfiguracja_sieci_bezprzewodowej|#Konfiguracja sieci bezprzewodowej]] i [[Wireless_Setup_(Polski)#Sterowniki_i_firmware]]), zainstaluj pakiet zawierający odpowiednie firmware, ''przykładowo'':
 
 
 
# pacman -S zd1211-firmware
 
 
 
* Po instalacji i ponownym uruchomieniu możesz połączyć się z siecią wykonując {{ic|wifi-menu <interface>}} (gdzie {{ic|<interface>}} to nazwa interfejsu), co wygeneruje plik profilu w {{ic|/etc/network.d}} nazwany tak samo, jak SSID wybranej sieci. Jeżeli chcesz skonfigurować wszystko ręcznie, to dostępne są szablony w {{ic|/etc/network.d/examples/}}.
 
 
 
{{Warning|Jeżeli korzystasz z {{ic|wifi-menu}}, to pozostałe kroki muszą być wykonane *po* ponownym uruchomieniu, gdy już nie jesteś chrootwany. Proces uruchomieny przez to polecenie będzie w konflikcie z tym, który działa na zewnątrz chroota. Jeżeli koniecznie chcesz już na tym etapie posiadać skonfigurowaną sieć, jesteś zmuszony skorzystać z szablonów. Pozwala to jednak w ogóle nie martwić się o użycie {{ic|wifi-menu}}.}}
 
 
 
# wifi-menu <interface>
 
 
 
* Odblokuj usługę {{ic|net-auto-wireless}}, która w sposób automatyczny i zręczny zajmie się obsługą połączenia z siecią:
 
 
 
# systemctl enable net-auto-wireless.service
 
 
 
{{Note|[[Netcfg]] dostarcza także {{ic|net-auto-wired}}, który może być użyty wspólnie z {{ic|net-auto-wireless}}.}}
 
 
 
* Upewnij się, że w {{ic|/etc/conf.d/netcfg}} ustawiony jest prawidłowy interfejs (np. {{ic|wlp3s0}})}}:
 
 
 
{{hc|# nano /etc/conf.d/netcfg|2=
 
WIRELESS_INTERFACE="wlp3s0"}}
 
 
 
Możliwe jest zdefiniowanie listy profilów sieciowych, które powinny być automatycznie łączone za pomocą zmiennej {{ic|AUTO_PROFILES}} w {{ic|/etc/conf.d/netcfg}}. Jeśli {{ic|AUTO_PROFILES}} nie zostanie ustawione, wszystkie sieci zostaną wypróbowane.
 
 
 
==== Połączenie bezpośrednie z modemem ====
 
 
 
W przypadku posiadania xDSL, modemu analogowego (dial-up) lub ISDN, zobacz [[Direct Modem Connection_(Polski)]] po dokładne instrukcje.
 
 
 
=== Stwórz początkowy ramdysk ===
 
 
 
{{Tip|Większość użytkowników może pominąć ten krok i użyć standardowych ustawieþ dostarczonych w {{ic|mkinitcpio.conf}}. Obraz initramfs (z folderu {{ic|/boot}}) został już wygenerowany podczas gdy paczka {{Pkg|linux}} (jądro Linux) była instalowana za pomocą {{ic|pacstrap}}.}}
 
 
 
Tutaj możesz ustawić właściwe [[Mkinitcpio#HOOKS|hooks]], jeżeli root został ustawiony na kluczu USB, jeżeli używasz RAID, LVM, lub jeśli {{ic|/usr}} jest na osobnej partycji.
 
 
 
Skonfiguruj {{ic|/etc/mkinitcpio.conf}} według potrzeb (zobacz [[Mkinitcpio_(Polski)|mkninitcpio]]) i stwórz ramdysk używając:
 
 
 
# mkinitcpio -p linux
 
 
 
{{Note|Instalacja Arch VPS na QEMU (np. używając {{ic|virt-manager}}) może wymagać modułu {{ic|virtio}} w {{ic|mkinitcpio.conf}} by móc się uruchomić.
 
 
 
{{hc|# nano /etc/mkinitcpio.conf|2=
 
MODULES="virtio virtio_blk virtio_pci virtio_net"}}}
 
 
 
=== Instalacja i konfiguracja bootloadera ===
 
 
 
{{Note|Jeżeli na dysku, na którym zainstalowano Arch Linux jest już zainstalowany bootloader i/lub inny system operacyjny, możliwe powinno być dodanie do listy systemów Archa i uruchamianie go poprzez nowy wpis na liście. Więcej na ten temat dowiesz się w podręcznikach swoich bootloaderów. Pamiętaj o zamontowaniu dysku z systemem Arch w przypadku korzystania z automatycznych narzędzi.}}
 
 
 
==== Dla płyt głównych z BIOS ====
 
 
 
Dla płyt z BIOSem istnieją trzy bootloadery - Syslinux, GRUB, and [[LILO (Polski)|LILO]]. Możesz wybrać dowolny z nich wg własnych upodobań. Poniżej opisano sposób instalacji GRUB oraz Syslinux.
 
 
 
* Syslinux (obecnie) jest ograniczony do wczytywania plików tylko z partycji, na której został zainstalowany. Syslinux jest uważany za prostszy w konfiguracji, ponieważ posiada tylko jeden plik konfiguracyjny. Przykładowa konfiguracja dostępna jest [https://bbs.archlinux.org/viewtopic.php?pid=1109328#p1109328 tutaj].
 
 
 
* GRUB jest bogatym w funkcje i kompleksowym rozwiązaniem. Korzysta z wielu plików konfiguracyjnych, z pomocą których tworzony jest główny plik {{ic|grub.cfg}}. Jego pliki konfiguracyjne wyglądem przypominają języki skryptowe, co może być utrudnieniem dla początkujących użytkowników w przypadku próby ręcznej edycji wpisów. Zalecane jest korzystanie z ręcznego generowania wpisów.
 
 
 
{{Note|Niektóre płyty główne z BIOSem mają problemy z GPT. Zobacz http://mjg59.dreamwidth.org/8035.html oraz http://rodsbooks.com/gdisk/bios.html dla rozwiązań i obejść znanych problemów.}}
 
 
 
{{Note|Jeśli posiadasz oddzielną partycję {{ic|/boot}}, najpierw sprawdź, czy jest zamontowana używając {{ic|lsblk /dev/sda}}. Jeśli nie widzisz punktu montowania {{ic|/boot}} przy twojej partycji, powinieneś(aś) ponownie uruchomić komputer i z poziomu LiveCD Archa:
 
* zamontować główną partycję {{ic|/}} w {{ic|/mnt}}
 
* zamontować partycję {{ic|/boot}} w {{ic|/mnt/boot}}
 
* uruchomić {{ic|arch-chroot /mnt}}
 
następnie postępować według instrukcji poniżej.}}
 
 
 
===== Syslinux =====
 
 
 
{{Note|Jeżeli spartycjonowałeś dysk z użyciem GPT, doinstaluj paczkę {{Pkg|gptfdisk}} używając ({{ic|pacman -S gptfdisk}}). Zawiera ona {{ic|sgdisk}}, które będzie użyte do ustawienia specyficznych dla GPT flag.}}
 
 
 
Zainstaluj pakiet {{Pkg|syslinux}} i uruchom skrypt {{ic|syslinux-install_update}}, aby ''zainstalować'' pliki ({{ic|-i}}), oznaczyć ''aktywną'' partycję jako ''bootowalną'' ({{ic|-a}}), i zainstalować kod startowy w ''MBR'' ({{ic|-m}}):
 
 
 
# pacman -S syslinux
 
# syslinux-install_update -iam
 
 
 
wyedytuj plik {{ic|syslinux.cfg}}, aby wskazywał na odpowiednią partycję główną. Ten krok jest niezbędny. Jeśli będzie wskazywał na niewłaściwą partycję, Arch Linux nie uruchomi się.
 
Zmień {{ic|/dev/sda3}} na twoją partycję główną (jeśli partycjonowałeś(aś) dysk jak w przykładzie, twoja partycja główna to {{ic|/dev/sda1}}). To samo zrób z {{ic|LABEL archfallback}}.
 
 
 
{{hc|# pacman -S syslinux
 
# nano /boot/syslinux/syslinux.cfg|<nowiki>
 
...
 
LABEL arch
 
        ...
 
        APPEND root=/dev/sda3 ro
 
        ...</nowiki>}}
 
 
 
Po więcej informacji o konfiguracji i używaniu Syslinuksa, zobacz [[Syslinux_(Polski)|Syslinux]].
 
 
 
===== GRUB =====
 
 
 
Zainstaluj paczkę {{Pkg|grub-bios}} i wykonaj {{ic|grub-install /dev/sda}}.
 
 
 
{{Note|Zamień {{ic|/dev/sda}} na taki wpis, który odzwierciedla dysk, na którym zainstalowałeś system Arch. *Nie używaj* numerów partycji ({{ic|sda''X''}})}}
 
 
 
{{Note|Dla dysków spartycjonowanych z użüciem GPT na płytach z BIOSem, GRUB potrzebuje a "[[GRUB#GPT specific instructions|BIOS Boot Partition]]".}}
 
 
 
# pacman -S grub-bios
 
# grub-install --target=i386-pc --recheck /dev/sda
 
 
 
Żeby zapobiec (nieszkodliwej) informacji o błędzie podczas uruchamiania:
 
 
 
# cp /usr/share/locale/en\@quot/LC_MESSAGES/grub.mo /boot/grub/locale/en.mo
 
 
 
Możesz użyć ręcznie stworzonego {{ic|grub.cfg}}, jednak dla początkujących użytkowników zalecamy skorzystanie z automatycznej generacji:
 
 
 
{{Tip|Żeby automatycznie wyszukać inne systemy operacyjne znajdujące się w komputerze, zainstaluj {{Pkg|os-prober}} przed wpisaniem kolejnej komendy:
 
# pacman -S os-prober
 
}}
 
 
 
# grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg
 
 
 
Po więcej informacji o konfiguracji i używaniu GRUBa, zobacz [[GRUB_(Polski)|GRUB]].
 
 
 
==== Dla płyt głównych z UEFI ====
 
 
 
{{Note|Jeśli posiadasz płytę UEFI przeczytaj artykuł [[UEFI Bootloaders_(Polski)|Bootloadery UEFI]].}}
 
 
 
Dla uruchomiena z UEFI, dysk musi być spartycjonowany z użüciem GPT oraz musi być obecna i zamontowana w {{ic|/boot/efi}} systemowa partycja UEFI (512 MiB lub więcej, FAT32, typ {{ic|EF00}}). Jeżeli śledzisz ten poradnik od początku, ten krok masz już za sobą.
 
 
 
Chociaż dostęrne są inne [[UEFI Bootloaders (Polski)|bootloadery dla UEFI]], użüwanie EFISTUB jest zalecane. Poniżej znajdziesz instrukcje konfiguracyjne dla EFISTUB i GRUB.
 
 
 
{{Note|Syslinux jak dotąd nie wspiera [[UEFI_(Polski)|UEFI]].}}
 
 
 
===== EFISTUB =====
 
 
 
Jądro linuxa może zachować się jak swój własny bootloader korzystając z EFISTUB. Jest to metoda zalecana przez twórców UEFI and simpler compared to {{ic|grub-efi-x86_64}}. Poniższe kroki ustawiają rEFInd (fork rEFIt), by wyświetlić menu dla jąder EFISTUB, jak również uruchomienia innych bootloaderów UEFI. Możesz także użyć [[UEFI Bootloaders#Using gummiboot|gummiboot]] zamiast rEFInd. Oba potrafią wykryć bootloader Windows UEFI w wypadku korzystania z dual-boot.
 
 
 
1. Uruchom system z trybem UEFI i załaduj moduły {{ic|efivars}} przed wykonaniem chroot:
 
 
 
# modprobe efivars
 
 
 
2. Zamontuj partycję UEFISYS w {{ic|/mnt/boot/efi}}, wykonaj chroot i [[UEFI_Bootloaders#Setting_up_EFISTUB|skoriuj pliki jąhra i initramfs]] tak jak pokazano poniżej.
 
 
 
* Stwórz {{ic|/boot/efi/EFI/arch/}}.
 
 
 
* Skopiuj {{ic|/boot/vmlinuz-linux}} do {{ic|/boot/efi/EFI/arch/vmlinuz-arch.efi}}. Rozszerzenie {{ic|.efi}} jest bardzo ważne, bo niektóre firmware UEFI odmawiają uruchomienia pliku bez tego rozszerzenia. '''Ważne:''' Pamiętaj, że plik nazywa się vmlinu'''z''', a nie vmlinu'''x'''.
 
 
 
* Skopiuj {{ic|/boot/initramfs-linux.img}} do {{ic|/boot/efi/EFI/arch/initramfs-arch.img}}.
 
 
 
* Skopiuj {{ic|/boot/initramfs-linux-fallback.img}} do {{ic|/boot/efi/EFI/arch/initramfs-arch-fallback.img}}.
 
 
 
Za każdym razem, gdy jądro i pliki initramfs są aktualizowane w {{ic|/boot}}, muszą być także uaktualnione w {{ic|/boot/efi/EFI/arch}}. Może to zostać zautomatyzowane poprzez [[UEFI Bootloaders#Sync EFISTUB Kernel in UEFISYS partition using Systemd| użücie systemd]] lub [[UEFI Bootloaders#Sync EFISTUB Kernel in UEFISYS partition using Incron|incrona]] (dla konfiguracji bez systemd).
 
 
 
3. W tym poradniku zainstalujesz GUI nazwane rEFInd. Alternatywne bootloadery mogą zostać znalezione na stronie [[UEFI Bootloaders#Booting EFISTUB]].
 
Dla zalecanego bootloadera rEFInd zainstaluj następujące paczki:
 
 
 
# pacman -S refind-efi efibootmgr
 
 
 
4. Zainstaluj rEFInd na partycji UEFISYS (zbiorczo z [[UEFI Bootloaders#Using rEFInd]]):
 
 
 
# mkdir -p /boot/efi/EFI/refind
 
# cp /usr/share/refind/refind_x64.efi /boot/efi/EFI/refind/refind_x64.efi
 
# cp /usr/share/refind/refind.conf-sample /boot/efi/EFI/refind/refind.conf
 
# cp -r /usr/share/refind/icons /boot/efi/EFI/refind/icons
 
 
 
5. Stwórz plik {{ic|refind_linux.conf}} z poniższymi ustawieniami, które zostaną użyte przez rEFInd:
 
 
 
{{hc|# nano /boot/efi/EFI/arch/refind_linux.conf|2=
 
"Boot to X"          "root=/dev/sdaX ro rootfstype=ext4 systemd.unit=graphical.target"
 
"Boot to console"    "root=/dev/sdaX ro rootfstype=ext4 systemd.unit=multi-user.target"}}
 
 
 
{{Note|{{ic|refind_linux.conf}} zostało skopiowane z {{ic|/boot/efi/EFI/arch/}}, gdzie initramfs i jądro zostały skopiowane w kroku 2.}}
 
{{Note|W {{ic|refind_linux.conf}}, sdaX odpowiada Twojemu systemowi plików root, a nie partycji boot, o ile oczywiście utworzyłeś je osobno.}}
 
 
 
6. Dodaj rEFInd do UEFI boot menu używając [[UEFI#efibootmgr|efibootmgr]].
 
 
 
{{Warning|Używając {{ic|efibootmgr}} na Apple Mac może zablokować firmware, przez co konieczne będzie sflashowanie pamięci ROM płyty głównej. Dla Maców użyj {{AUR|mactel-boot}}, lub "błogosławieństwa" od Mac OS X.}}
 
 
 
# efibootmgr -c -g -d /dev/sdX -p Y -w -L "rEFInd" -l '\EFI\refind\refind_x64.efi'
 
 
 
{{Note|W powyższym poleceniu X i Y odnoszą się do dysku i partycji UEFISYS. Dla przykładu w {{ic|/dev/sdc5}}, X to "c", a Y to "5".}}
 
 
 
7. (Opcjonalnie) Jako zabezpieczenie na wypadek, gdyby {{ic|efibootmgr}} stworzyło wpis, który nie działa, skopiuj {{ic|refind_x64.efi}} do {{ic|/boot/efi/EFI/boot/bootx64.efi}} tak jak poniżej:
 
 
 
# cp -r /boot/efi/EFI/refind/* /boot/efi/EFI/boot/
 
# mv /boot/efi/EFI/boot/refind_x64.efi /boot/efi/EFI/boot/bootx64.efi
 
 
 
===== GRUB =====
 
 
 
{{Note|W rzadkich przypadkach, będziesz musiał(a) użyć {{ic|grub-efi-i386}}; na przykład na starszych komputerach Mac, gdzie Apple używa pewnego rodzaju połączenia UEFI v1.x i v2.x. W takich przypadkach, GRUB będzie działać tylko z modułami 32-bitowymi, pomimo 64-bitowego procesora. Jeżeli posiadasz system z 32-bitowym EFI, jak np. w Macach sprzed 2008 roku, zainstaluj {{ic|grub-efi-i386}} zamiast {{ic|grub-efi-x86_64}} i użyj opcji {{ic|1=--target=i386-efi}}.}}
 
 
 
# pacman -S grub-efi-x86_64 efibootmgr
 
# grub-install --target=x86_64-efi --efi-directory=/boot/efi --bootloader-id=arch_grub --recheck
 
# cp /usr/share/locale/en\@quot/LC_MESSAGES/grub.mo /boot/grub/locale/en.mo
 
 
 
Następna komenda tworzy wpisy dla GRUB w boot menu UEFI. Jako że {{Pkg|grub-efi-x86_64}} w  wersji 2.00, {{ic|grub-install}} próbuje utworzyć wpisy w menu, więc wywołanie {{ic|efibootmgr}} może nie być konieczne. Zobacz [[UEFI#efibootmgr]], by dowiedzieć się więcej.
 
 
 
# efibootmgr -c -g -d /dev/sdX -p Y -w -L "Arch Linux (GRUB)" -l '\EFI\arch_grub\grubx64.efi'
 
 
 
Możesz użyć ręcznie stworzonego {{ic|grub.cfg}}, jednak dla początkujących użytkowników zalecamy skorzystanie z automatycznej generacji:
 
 
 
{{Tip|Żeby automatycznie wyszukać inne systemy operacyjne znajdujące się w komputerze, zainstaluj {{Pkg|os-prober}} przed wpisaniem kolejnej komendy:
 
# pacman -S os-prober
 
}}
 
 
 
# grub-mkconfig -o /boot/grub/grub.cfg
 
 
 
Po więcej informacji o konfiguracji i używaniu GRUBa, zobacz [[GRUB_(Polski)|GRUB]].
 
 
 
Możesz użyć ręcznie stworzonego {{ic|grub.cfg}}, jednak dla początkujących użytkowników zalecamy skorzystanie z automatycznej generacji:
 
 
 
=== Hasło roota ===
 
 
 
Ustaw hasło roota używając:
 
 
 
# passwd
 
 
 
=== Odmontowanie partycji i ponowne uruchomienie ===
 
 
 
Wyjdź ze środowiska chroot:
 
 
 
# exit
 
 
 
Partycje są zamontowane w {{ic|/mnt}}, więc użyj tego polecenia, żeby je odmontować:
 
 
 
# umount /mnt/{boot,home,}
 
 
 
Uruchom komputer ponownie:
 
 
 
# reboot
 
 
 
{{Tip|Wyjmij nośnik instalacyjny i zmień kolejność uruchamiania w BIOSie (jeśli zmieniałeś(aś) ją przed instalacją); inaczej nośnik instalacyjny może uruchomić się ponownie!}}
 

Latest revision as of 18:01, 12 July 2016