Difference between revisions of "Official Installation Guide (Polski)"

From ArchWiki
Jump to navigation Jump to search
Line 46: Line 46:
 
<h2>Narzędzie AIF</h2>
 
<h2>Narzędzie AIF</h2>
  
<p>Arch Linux uses AIF aka 'Arch Linux Installation Framework' to perform
+
<p>AIF (Arch Linux Installation Framework) jest to zbiór bibliotek, przeznaczonych do wykonywania przedinstalacyjnych czynności, takich jak instalacja pakietów czy konfiguracja sieci bądź dysków.</p>
installations. <br />
 
This tool - written in bash - consists of some libraries to perform various
 
functions (installing packages, setting up disks etc) and some so called
 
procedures which use these libraries to provide an easy means to do
 
an installation or to smaller related tasks ('partial procedures').
 
These procedures are shipped by default:</p>
 
 
 
 
<ul>
 
<ul>
<li>interactive: An interactive installation procedure, which asks you some
+
<li><p><b>interactive:</b> interaktywna procedura instalacji, która za pomocą zestawu pytań prowadzi użytkownika przez proces instalacji i pomaga w konfiguracji systemu bazowego oraz automatycznie zmienia niektóre ustawienia w zależności od wykonanych wcześniej czynności (np. ustawienia sieci).</p></li>
          questions, guides you through an installation and helps you
+
<li><p><b>automatic:</b> automatycznie wdraża niezbędne procedury i narzędzia oraz wykorzystuje profile do konfiguracji systemu docelowego (w pliku /usr/share/aif/examples/ znajdują się przykłady konfiguracji).</p></li>
          configuring the target system by automatically changing some
+
<li><p><b>base:</b> procedura wykorzystywana przez inne - nie jest zalecana dla użytkownika końcowego.</p></li>
          settings for you depending on what you did earlier
+
<li><p><b>partial-configure-network:</b> jeden z etapów procedury interactive - konfiguracja sieci.</p></li>
          (eg network settings) <br />
+
<li><p><b>partial-disks:</b> konfiguracja dysku.</p></li>
          The installed system will initially have only a customisable
+
<li><p><b>partial-keymap:</b> konfiguracja układu językowego klawiatury/konsoli.</p></li>
          set of "base" packages installed with whatever utilities
 
          and drivers you need to get online. <br />
 
          Then once you've
 
          successfully booted the installed system, you'll run a full
 
          system upgrade and install any other packages you want.
 
          (aliased as <code>/arch/setup</code>)</li>
 
<li>automatic:   An automated, deploy-tool-alike procedure designed for
 
          low-to zero interactivity. <br />
 
          uses profiles for configuration of the target system. <br />
 
          See /usr/share/aif/examples/ for example profile files.
 
          The examples implement quite generic scenarios but you're
 
          free to change them how you like to install extra packages,
 
          do configuration tweaks, etc.</li>
 
<li>base:       basic, little-interactivity installation with some
 
          common defaults. <br />
 
          This procedure is used by the others to inherit from,
 
          it is NOT meant to be used directly by end users</li>
 
<li>partial-configure-network: exposes the network configuration step from
 
                        the interactive procedure, to help you setup
 
                        the network in the live environment</li>
 
<li>partial-disks: Process disk subsystem or do a rollback</li>
 
<li>partial-keymap: change your keymap/console font settings. (aliased as <code>km</code>)</li>
 
 
</ul>
 
</ul>
 
<p>The benefit of procedures such as partial-keymap and
 
partial-configure-network over direct usage of tools such as loadkeys or
 
ifconfig is that when running the interactive procedure, you will get asked
 
if you want to apply your settings to the config files of the target system.</p>
 
 
<p>If you want to go further, you can also:</p>
 
 
<ul>
 
<li>write your own procedures from scratch or by overriding certain parts of
 
other procedures</li>
 
<li>write your own libraries, to provide new, reusable functionality</li>
 
<li>create your own configs for the procedures that support them (eg automatic)</li>
 
</ul>
 
 
<p>For more information, consult the readme of AIF.</p>
 
  
 
<h2>Pozyskiwanie Arch Linuksa</h2>
 
<h2>Pozyskiwanie Arch Linuksa</h2>
Line 218: Line 173:
 
{{Warning|Partycjonowanie dysków twardych może zniszczyć dane znajdujące się na nich. Zdecydowanie zaleca się utworzenie kopii zapasowej ważnych danych oraz zachowanie ostrożności.}}
 
{{Warning|Partycjonowanie dysków twardych może zniszczyć dane znajdujące się na nich. Zdecydowanie zaleca się utworzenie kopii zapasowej ważnych danych oraz zachowanie ostrożności.}}
  
<p>Prepare Hard Drive will lead you into a submenu offering two alternatives of
+
<p>Przeznaczenie na system całego dysku jest możliwe, zazwyczaj nie jest to jednak zbyt dobre rozwiązanie, dlatego też dzieli się ten dysk na partycje.</p>
preparing your target drive(s) for installation, and a means to undo changes if
 
you want to retry.</p>
 
  
<ul>
+
<p>Wyróżniamy trzy rodzaje partycji: podstawowe, rozszerzone oraz logiczne. Informacje o partycjach podstawowych przechowywane są w MBR (Master Boot Record). Mieszczą się w nim dane maksymalnie czterech takich partycji. Partycje rozszerzone przechowują wewnątrz siebie kolejne partycje. W ten sposób można ominąć niewygodną granicę i lepiej zagospodarować przestrzeń dyskową. Natomiast partycje umieszczone i opisane wewnątrz rozszerzonych nazywamy logicznymi.</p>
<li>Auto-prepare will automatically partition (and fully overwrite) one disk
+
 
of your choice.
+
<p>W Linuksie można wyróżnić zasadniczo dwa typy partycji: użytkowe i systemowe. Pod pojęciem użytkowe rozumiemy partycje, które można wykorzystać do przechowywania danych. Mówiąc systemowe mamy na myśli takie, z których korzysta tylko i wyłącznie system. Przykładem takiej partycji jest przestrzeń wymiany Swap. Jest to partycja, która jest używana jako zapasowa pamięć.</p>
It creates a simple layout with a /boot, swap, / and /home partition where
 
you have some control over the used filesystems and sizes thereof.</li>
 
<li>If you wish/need more control you can manually partition one or more hard
 
disks and then manually specify a complete setup using the partitions on your
 
disks. You can also use things such as lvm and dm_crypt here.</li>
 
<li>The Rollback feature will check which filesystems were created by either
 
of these methods, unmount the relevant filesystems and destroy lvm and
 
dm_crypt volumes if they were created by you. You need this option if you
 
want to undo or redo a certain scheme. You will be prompted for this if
 
you forget.</li>
 
</ul>
 
  
<p>Notes:</p>
+
<p>To Ty decydujesz, ile partycji będzie na dysku. Na przykład, jeśli administrujesz systemem mającym wielu użytkowników, prawdopodobnie uznasz za stosowne oddzielenie /home, aby poprawić bezpieczeństwo i uprościć tworzenie kopii zapasowych. Jeżeli docelowym zastosowaniem Archa jest serwer poczty, na osobnej partycji należy umieścić /var, gdzie przechowywane są listy. Dobry wybór systemu plików może znacznie zwiększyć wydajność. Oddzielenie /opt jest dobrym rozwiązaniem na serwerach gier, gdyż większość używanego oprogramowania zostanie tam zainstalowana. Powód jest podobny jak przy /home: bezpieczeństwo i kopie zapasowe. Na pewno warto zapewnić dużo wolnego miejsca na /usr, ponieważ będą tam znajdowały się dane wszystkich zainstalowanych pakietów.</p>
  
<ul>
+
<p>Najważniejsze, aby wiedzieć, że partycja root jest obowiązkowa. Partycje Swap (zalecana przy małej ilości RAM) oraz /home (ze względów bezpieczeństwa i zapewnieniu niemożności utraty danych) są zalecane. Pozostałe partycje, przeznaczone na inne katalogi systemowe, nie są wymagane, ale opcjonalne.</p>
<li>AIF can help you set up new dm_crypt and lvm volumes, but not (yet) softraid.</li>
 
<li>AIF currently doesn't help you creating volumegroups that span multiple
 
physical volumes.  (if you need this -unlikely- : use vgcreate)</li>
 
<li>AIF supports reusing filesystems, but only if it can find the blockdevice.
 
If you want to reuse a filesystem that is on top of lvm/dm_crypt/softraid,
 
you'll need to bring up the volumes yourself.</li>
 
</ul>
 
  
<h5>Auto-Prepare</h5>
+
<p>Poniżej masz opisane w skrócie drzewo root. Teoretycznie każdy katalog może znajdować się na własnej partycji, jednak w praktyce nie stosuje się tego rozwiązania. Najczęściej spotykanymi dodatkowymi partycjami są: /boot, /home, /usr, /tmp oraz /var. Z tego grona użytkownicy wykorzystują z kolei najczęściej oddzielne partycje /boot i /home.</p>
  
<p>Auto-Prepare will automatically partition a hard drive of your choice
+
<table class="wikitable">
into a /boot, swap, a root partition, and a /home and then create filesystems
+
<tr>
on all four. These partitions will also be automatically mounted
+
<th>Katalog
in the proper place. To be exact, this option will create:</p>
+
</th><th>Co zawiera?
 +
</th></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/bin</span></tt>
 +
</th><td> Pliki binarne (wykonywalne) podstawowych narzędzi systemowych.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/boot</span></tt>
 +
</th><td> Pliki niezbędne do uruchomienia systemu (kernel, initrd, pliki bootloadera).
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/dev</span></tt>
 +
</th><td> Pliki, które nie są faktycznie plikami na dysku, lecz odnoszą się do urządzeń - za ich pośrednictwem system komunikuje się z urządzeniami.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/etc</span></tt>
 +
</th><td> Pliki konfiguracyjne, ustawienia systemowe.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/home</span></tt>
 +
</th><td> Pliki określające ustawienia użytkownika, ponadto jest on przeznaczony na zapisywanie danych, np. dokumentów, obrazków, muzyki i wszelkich plików których używamy na codzień.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/lib</span></tt>
 +
</th><td> Systemowe biblioteki dzielone.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/media</span></tt>
 +
</th><td> Dostęp do nośników (miejsce montowania nośników wymiennych).
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/mnt</span></tt>
 +
</th><td> Tutaj "montowane" są dyski (w dystrybucjach takich jak Ubuntu, dyski są montowane w /media).
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/proc</span></tt>
 +
</th><td> Wirtualny katalog, zawierający dane o aktualnie uruchomionych procesach.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/root</span></tt>
 +
</th><td> Ustawienia użytkownika root.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/sbin</span></tt>
 +
</th><td> Pliki wykonywalne poleceń, które mogą być wykonywane tylko przez administratora.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/sys</span></tt>
 +
</th><td> Pliki systemu.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/tmp</span></tt>
 +
</th><td> Systemowy folder przeznaczony na pliki tymczasowe.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/usr</span></tt>
 +
</th><td> Dodatkowe programy, które umożliwiają pracę zwykłemu użytkownikowi systemu.
 +
</td></tr>
 +
<tr>
 +
<th> <tt><span style="font-family: monospace; color: #005500; white-space: nowrap">/var</span></tt>
 +
</th><td> Katalog przeznaczony na pliki systemowe, ale których zawartość często się zmienia, jak logi programów/systemu oraz inne dane zapisywane przez system i ważniejsze programy.
 +
</td></tr>
 +
</table>
  
 +
<p>Można zadać sobie pytanie - po co tworzyć oddzielne partycje? Otóż jest wiele korzyści, a wśród nich naprzykład:</p>
 
<ul>
 
<ul>
<li>32 MB ext2 /boot partition</li>
+
<li><p><b>Bezpieczeństwo</b> - każda zamontowana partycja (czyli katalog z drzewa root) może być oddzielnie skonfigurowana w pliku /etc/fstab (opcje 'nosuid','nodev','noexec','readonly itd.).</p></li>
<li>256 MB swap partition</li>
+
<li><p><b>Stabilność</b> - aplikacje posiadające prawa do zapisu nie mają dostępu do całego katalogu root.</p></li>
<li>7.5 GB root partition</li>
+
<li><p><b>Szybkość</b> - każdy system plików ma wady i zalety, jeden jest idealnym wyborem dla partycji /var, inny dla /home - dlatego też prawidłowy wybór systmu pliku może zapewnić zwiększoną wydajność systemu.</p></li>
<li>/home partition with the remaining space</li>
 
 
</ul>
 
</ul>
  
<p>You will be prompted to modify the sizes to your requirements, but /home will
+
<p>Podział systemów plików dostępnych w obrazie instalacyjnym Arch Linuksa:</p>
always use the remaining disk space. You can customize the used filesystem
+
<ul>
for /boot and for both of root and /home at once.</p>
+
<li><p><b>Ext2</b> - Stary i bardzo stabilny system plików. Zalecany dla /boot. </p></li>
 
+
<li><p><b>Ext3</b> - System plików Ext3 jest rozszerzeniem Ext2 i różni się od niego dodanym mechanizmem księgowania. Bardzo stabilny, dojrzały i zdecydowanie najbardziej powszechnie stosowany, wspierany i rozwijany system plików. </p></li>
<p><strong>AUTO-PREPARE WILL ERASE ALL DATA ON THE CHOSEN HARD DRIVE!</strong></p>
+
<li><p><b>Ext4</b> - Od grudnia 2008 roku uznany za stabilny. Umożliwia obsługę woluminów do 1024 petabajtów. Ponadto oferuje możliwość rezerwowania obszaru dla nowych plików (extent) obniżając ryzyko fragmentacji danych, zmniejszając ilość potrzebnych metadanych i zwiększając wydajność operacji odczytu oraz zapisu (włączenie tej funkcji powoduje utratę kompatybilności z ext3). </p></li>
 +
<li><p><b>ReiserFS</b> - ReiserFS był jednym z pierwszych systemów plików z księgowaniem (ang. journaling) dla Linuksa. ReiserFS jest uznawany za bardzo szybki, szczególnie jeśli dotyczy to wielu małych plików. Bardzo dojrzały i stabilny system plików - zalecany dla /var. </p></li>
 +
<li><p><b>JFS</b> - Bardzo dobra wydajność, bardzo niskie zużycie procesora. </p></li>
 +
<li><p><b>XFS</b> - Doskonała wydajność przy pracy z dużymi plikami, niska z małymi. Dobry wybór dla /home. </p></li>
 +
<li><p><b>Btrfs</b> - Brtfs, będąc stosunkowo nowym systemem plików, oferuje takie funkcje jak defragmentacja w locie, optymalizacja dla dysków SSD, migawki (snapshoty), zmianę rozmiaru partycji bez utraty danych, i wiele więcej. Brtfs jest wciąż w rozwoju, ale jest już dostępny w jądrze jako eksperymentalny system plików. Może być użyty na przykład przy partycji / czy /home. </p></li>
 +
</ul>
  
<h5>Manually partition Hard Drives</h5>
+
<h6>"Prepare Hard Drive will"</h6>
  
<p>Here you can select the disk(s) you want to partition, and you'll be
+
<p>Podmenu "Prepare Hard Drive will" oferuje dwie metody przygotowania dysku/dysków do instalacji i opcję cofnięcia zmian, gdybyś chciał spróbować od nowa.</p>
dropped into the cfdisk program where you can freely modify the partitioning
 
information until you [Write] and [Quit]. You will need at least a root
 
partition to continue the installation.</p>
 
  
<h5>Manually configure block devices, filesystems and mountpoints</h5>
+
<h6>Tryb automatyczny (Auto-Prepare)</h6>
  
<p>In this menu all recognized partitions are listed. On top of these you can
+
<p>Tryb automatyczny (Auto-prepare) podzieli jeden wybrany przez Ciebie dysk na partycje: /boot, przestrzeń wymiany Swap, / i /home. Możesz wybrać rozmiar i system plików użyty na tych partycjach. Wszystkie dane z wybranego dysku zostaną stracone. Twój dysk będzie wyglądał tak, jak poniżej:</p>
create new filesystems.
 
You should be aware of these things:</p>
 
  
 
<ul>
 
<ul>
<li>All of this is just a model, everything will only be set up after you confirm.</li>
+
<li><p>32 MB ext2 /boot</p></li>
<li>Not all blockdevices support all filesystems (Eg you cannot put an LVM
+
<li><p>256 MB swap</p></li>
volumegroup on something other then a LVM physical volume).
+
<li><p>7.5 GB /</p></li>
The installer will automatically filter the list of possible filesystems
+
<li><p>pozostała część dysku /home</p></li>
and even select the one automatically for you if there's only one option.</li>
 
<li>Some filesystems will cause new blockdevices to be created.
 
This is the case for dm_crypt and lvm volumes.
 
You will see them appear in the model and you can use them to put another
 
filesystem on top of it.</li>
 
<li>When asked for (optional) options to mkfs tools, pass
 
arguments which will literally be added when calling mkfs.
 
For example, to disable the journal on ext filesystems:
 
<ul>
 
<li>don't do: <code>^has_journal</code></li>
 
<li>but rather: <code>-O ^has_journal</code></li>
 
</ul></li>
 
<li>Use 'dev' for the most straightforward way to refer to your disks in config
 
files such as fstab and the grub menu.lst (plain devicefiles).
 
Kernel updates can cause devices to be renamed, which can cause issues.
 
'uuid' is a hassle-free (albeit a bit ugly), solid way to refer to your
 
disks, 'label' will use filesystem labels - which you can choose - and
 
fallback to 'dev' if needed.</li>
 
 
</ul>
 
</ul>
  
<p>When filesystems setup is complete, you can select 'Done'.  At this point a
+
<p>Mimo, że jest to tryb automatyczny, to i tak masz możliwość zmiany rozmiarów utworzonych partycji. Jednakże pamiętaj, że partycja /home zawsze będzie zawarta na pozostałym miejscu na dysku.</p>
check will be run which will tell you any critical errors (such as no root
 
filesystem) and/or give you some warnings which you may ignore (like no
 
swap).
 
If anything is found, you can go back to fix these issues, or continue at
 
which point everything will be setup the way you asked.</p>
 
  
<p>For example, if you want a setup that uses LVM on top of dm_crypt, you would:</p>
+
<h6>Tryb manualny (Manually partition Hard Drives)</h6>
 +
 
 +
<p>Jeśli potrzebujesz więcej kontroli, możesz za pomocą programu cfdisk ręcznie partycjonować jeden lub więcej dysków. Dzięki tej opcji będziesz mógł użyć lvm lub dm_crypt.</p>
  
 
<ul>
 
<ul>
<li>make sure that you have a 2 partitions: a small one for the unencrypted
+
<li><p><b>Interfejs użytkownika:</b> Na pierwszym ekranie cfdisk wyświetla bieżącą tablicę partycji z nazwami i kilkoma informacjami o każdej z nich. Na ekranie poniżej znajdują się przyciski z poleceniami. Aby przechodzić między partycjami, użyj klawiszy nawigacyjnych: strzałka w górę i w dół. Aby przejść między poleceniami, użyj klawiszy: lewej i prawej strzałki.</p></li>
boot (about 100M) and one for the rest of the (encrypted) system.
+
<li><p><b>Usuwanie partycji:</b> Aby usunąć partycję, podświetl ją przy pomocy strzałek w górę i dół, wybierz polecenie [Delete] przy pomocy strzałek w lewo i prawo i wciśnij [Enter].</p></li>
(do this in "Manually partition hard drives")</li>
+
<li><p><b>Tworzenie nowej partycji:</b> Aby stworzyć nową partycję, użyj polecenia [New] (wybierz je przy pomocy strzałek w lewo i prawo), i wciśnij [Enter]. Musisz zdecydować między partycją Primary i Logical. Jeśli chcesz partycji logicznej, program stworzy ją automatycznie. Następnie musisz wybrać wielkość partycji (w MB). Jeśli nie możesz wpisać wartości w MB, wróć do głównego ekranu przy pomocy klawisza [Esc], i wybierz MB przy pomocy polecenia [Units].</p></li>
<li>on your /dev/sdX1, make an ext2 filesystem with mountpoint /boot</li>
+
<li><p><b>Wybór rodzaju partycji i systemu plików:</b> Aby ustawić typ partycji dla Linux swap lub Linux, podświetl partycję i użyj polecenia [Type]. Otrzymasz listę różnych typów. Naciśnij spację i otrzymasz dalszą część listy. Odnajdź typ partycji, który potrzebujesz i wpisz jego numer. (Linux swap to typ 82,systemy plików Linux to 83).</p></li>
<li>on your /dev/sdX2, make a dm_crypt volume, with label sdX2crypt
+
<li><p><b>Nadawanie partycji flagi boot:</b> Nie ma potrzeby czynienia partycji bootowalnej dla Linuksa, ale niektóre inne systemy tego potrzebują. Podświetl partycję i wybierz polecenie [Bootable].</p></li>
(or whatever you want)</li>
+
<li><p><b>Zapisanie czynności:</b> Jeżeli zrobiłeś już wszystkie operacje, możesz zapisać dokonane zmiany przy użyciu polecenia [Write]. Tablica partycji zostanie zapisana na dysk. Ponieważ proces zniszczy wszystkie dane na partycjach, które usuwasz lub zmieniasz, powinieneś być pewny, że chcesz tego, zanim wciśniesz klawisz [Return].</p></li>
<li>/dev/mapper/sdX2crypt will appear.  Put a LVM physical volume on this</li>
+
<li><p><b>Wyjście:</b> Aby zakończyć pracę z programem, wybierz polecenie [Quit].</p></li>
<li>/dev/mapper/sdX2crypt+ appears. This is the representation of the
 
physical volume. Put a volumegroup on this, with label cryptpool
 
(or whatever you want)</li>
 
<li>/dev/mapper/cryptpool appears.  On this volumegroup you are able to put
 
multiple logical volumes.  Make 2:
 
<ul>
 
<li>one with size 5G: label this cryptroot</li>
 
<li>one with size 10G: label this crypthome</li>
 
</ul></li>
 
<li>2 new volumes appear:
 
<ul>
 
<li>/dev/mapper/cryptpool-cryptroot: on this blockdevice, you can put your
 
root filesystem, with mountpoint /.</li>
 
<li>/dev/mapper/cryptpool-crypthome is the blockdevice on which you can put
 
the filesystem with mountpoint /home.</li>
 
</ul></li>
 
<li>If you want swapspace, make a logical volume for swap and put
 
a swap volume on it.</li>
 
<li>That's it! If you select 'done' it should process the model and create
 
your disk setup the way you specified.
 
The cool part is that you can pick relatively small
 
values for your volumes to start with, and if you need more space later
 
you can grow the logical volume and the filesystem on top of it.</li>
 
 
</ul>
 
</ul>
  
<h5>Rollbacks</h5>
+
<h6>Cofnięcie wprowadzonych zmian (Rollbacks)</h6>
  
<p>The rollback function will do everything necessary to "undo" changes you
+
<p>Funkcja cofnięcia zmian (Rollback) usunie wszelkie zmiany, dokonane z pomocą powyższych metod, odmontuje partycje i usunie woluminy lvm oraz dm_crypt, jeśli były stworzone. Nie zostaną cofnięte zmiany dotyczące działań na partycjach i systemach plików.</p>
made in the 'Manually configure block devices, filesystems and mountpoints'
 
or 'Autoprepare' step, to allow you completely redo your setup.</p>
 
  
<p>It will:</p>
+
<h4>Wybór pakietów (Select Packages)</h4>
 
 
<ul>
 
<li>unmount filesystems from the target system</li>
 
<li>destroy/undo lvm and dm_crypt volumes.</li>
 
</ul>
 
 
 
<p>It will not:</p>
 
 
 
<ul>
 
<li>undo any partitioning</li>
 
<li>remove 'simple' filesystems such as ext3, xfs, swap etc.</li>
 
</ul>
 
  
<p>The reason for this is simple: only things that might disturb subsequent
+
<p>W tym miejscu instalator pyta się o kategorie pakietów, jakie zamierzamy zainstalować (base, base-devel). Na końcu istnieje możliwość dokładnego sprawdzenia pełnej listy pakietów i wybrania każdego z nich osobno. Polecane jest instalowanie tylko zawartości kategorii base plus ewentualnie wymagane pakiety z base-devel.</p>
hard disk preparations need to be undone.</p>
 
  
<h4>Select Packages</h4>
+
{{Note|Jeśli połączenie z siecią bezprzewodową jest wymagane, należy pamiętać, aby wybrać i zainstalować pakiet wireless_tools.}}
  
<p>Select Packages will let you select the packages you wish to install from the
+
<h4>Instalacja pakietów (Install Packages) </h4>
CD, USB or your NET mirror. First, you are prompted to select a bootloader
 
package (the bootloader will be configured later on in the "Install Bootloader"
 
stage). After this, you can select package groups from which you'd generally
 
like to install packages, then fine-tune your coarse selection by (de)selecting
 
individual packages from the groups you have chosen using the space bar. It is
 
recommended that you install all the "base" packages, but not anything else at
 
this point. The only exception to this rule is installing any packages you need
 
for setting up Internet connectivity.</p>
 
  
<p>Once you're done selecting the packages you need, leave the selection screen
+
<p>Wszystkie pakiety na nośniku instalacyjnym pochodzą z repozytorium [core]. Jednakże są one podzielone na dwie grupy base i base-devel. Pakiety z pierwszej grupy zawierają podstawowe pakiety, które umożliwiają prawidłowe działanie systemu, natomiast, w drugiej grupie są dodatkowe narzędzia, które również moga okazać się przydatne. W większości przypadków wystarczy zainstalowanie grupy base.</p>
and continue to the next step.</p>
 
  
<h4>Install Packages</h4>
+
<p>Podczas wyboru pakietu używamy spacji, abu zaznaczyć lub odznaczyć.</p>
  
<p>Install Packages will now install the base system and any other packages you
+
<p>Po dokonaniu wyboru pakietów do zainstalowania przechodzimy do "Install Packages" i czekamy, aż wszystko zostanie zainstalowane.</p>
selected with resolved dependencies onto your harddisk.</p>
 
  
 
<h4>Configure System</h4>
 
<h4>Configure System</h4>

Revision as of 08:20, 9 March 2012

This template has only maintenance purposes. For linking to local translations please use interlanguage links, see Help:i18n#Interlanguage links.


Local languages: Català – Dansk – English – Español – Esperanto – Hrvatski – Indonesia – Italiano – Lietuviškai – Magyar – Nederlands – Norsk Bokmål – Polski – Português – Slovenský – Česky – Ελληνικά – Български – Русский – Српски – Українська – עברית – العربية – ไทย – 日本語 – 正體中文 – 简体中文 – 한국어


External languages (all articles in these languages should be moved to the external wiki): Deutsch – Français – Română – Suomi – Svenska – Tiếng Việt – Türkçe – فارسی

Template:Article summary start Template:Article summary text Template:Article summary heading Template:Article summary wiki Template:Article summary end

Wprowadzenie

Czym jest Arch Linux?

Arch Linux to niezależna, opracowana i zoptymalizowana pod architektury i686/x86_64 dystrybucja Linuksa, która pierwotnie była oparta na pomysłach CRUX Linux. Opracowanie koncentruje się na równowadze prostoty, elegancji oraz poprawności kodu.

Jeżeli chcesz przeczytać więcej o Archu, odwiedź artykuły Arch Linux i The Arch Way.

Licencje

Arch Linux i jego skrypty są chronione prawami autorskimi oraz licencją GNU General Public License (GPL):

  • 2002-2007 Judd Vinet

  • 2007-2010 Aaron Griffin

Wstępne informacje

Dostępne obrazy instalacyjne

Arch Linux zapewnia obrazy instalacyjne, które mogą być zapisane na płycie CD-ROM lub dysku czy pamięci USB.

Istnieją dwa warianty nośnika instalacyjnego, które różnią się tylko w zakresie dostarczanych pakietów.

  • Obrazy "Core" zawierają migawkę pakietów podstawowych. Jest to lepszy wybór w przypadku łącza internetowego, które jest powolne i trudne do skonfigurowania.

  • "Net" to obrazy, gdzie podczas instalacji wszystkie pakiety podstawowe pobierane są z sieci w najnowszej wersji. Te obrazy są preferowane, gdyż po instalacji Archa, nie trzeba go od razu aktualizować. W tym przypadku zalecane jest szybki połączenie sieciowe z Internetem.

Powyższe obrazy dzielą się z kolei na kolejne warianty:

  • i686 - przeznaczony dla architektury i686.

  • x86_64 - przeznaczony dla 64-bitowych procesorów.

  • Dual Architecture - hybryda dla obu powyższych architektur.

Narzędzie AIF

AIF (Arch Linux Installation Framework) jest to zbiór bibliotek, przeznaczonych do wykonywania przedinstalacyjnych czynności, takich jak instalacja pakietów czy konfiguracja sieci bądź dysków.

  • interactive: interaktywna procedura instalacji, która za pomocą zestawu pytań prowadzi użytkownika przez proces instalacji i pomaga w konfiguracji systemu bazowego oraz automatycznie zmienia niektóre ustawienia w zależności od wykonanych wcześniej czynności (np. ustawienia sieci).

  • automatic: automatycznie wdraża niezbędne procedury i narzędzia oraz wykorzystuje profile do konfiguracji systemu docelowego (w pliku /usr/share/aif/examples/ znajdują się przykłady konfiguracji).

  • base: procedura wykorzystywana przez inne - nie jest zalecana dla użytkownika końcowego.

  • partial-configure-network: jeden z etapów procedury interactive - konfiguracja sieci.

  • partial-disks: konfiguracja dysku.

  • partial-keymap: konfiguracja układu językowego klawiatury/konsoli.

Pozyskiwanie Arch Linuksa

  • Obraz instalacyjny można pobrać ze strony Download.

  • Istnieje mozliwość zakupu Archa ze stron Archux, OSDisc lub LinuxCD.

Przygotowanie nośnika instalacyjnego

  • Pobierz wybrany przez siebie obraz instalacyjny Arch Linuksa.

  • Pobierz /iso/data_wydania_obrazu/sha1sums.txt.

  • Sprawdź sumę kontrolną za pomocą narzędzia sha1sum:

  • $ sha1sum --check suma.txt nazwa_obrazu.iso
    
  • Nagraj obraz na płytę lub na pamięć przenośną. W przypadku tego drugiego wydaj polecenie:

  • # dd if=archlinux-2011.08.19-{core|netinstall}-{i686|x86_64|dual}.iso of=/dev/sdx
    
Warning: Musisz wiedzieć, że po wykonaniu powyższej czynności wszystkie pliki znajdujące się na pamięci przenośnej zostaną utracone.

Instalacja systemu bazowego Arch Linuksa

Metoda z nośnikiem instalacyjnym

Upewnij się, że masz możliwość załadowania systemu z CD-ROM lub urządzenia USB. Jeżeli wszystko jest w porządku, powinien zacząć uruchamiać się GRUB. W ukazanym menu zazwyczaj wybiera się opcję pierwszą.

Po zakończeniu procedury ładowania powinien pokazać się znak zachęty. Wystarczy teraz zalogować się na konto root (istnieje również konto arch, jednak nie posiada ono uprawnień superużytkownika). W tym momencie, jeśli potrzebujesz, możesz przeprowadzić własne operacje lub przejść do właściwej instalacji systemu. Na przykład jeżeli potrzebujesz skonfigurowanej i uruchomionej sieci przed instalacją, użyj w tym celu polecenia:

# aif -p partial-configure-network

Using PXE (Network booting)

Server

On another machine running (Arch) Linux (live or normal),
you need to install and configure a dhcp and tftpd daemon. Dnsmasq is a fine choice which can do both.
You also need a nbd (network block device) daemon so the client can load the needed files.

You can find more info on the wiki Community contributed documentation

(this section could be a bit more elaborate)

Client

Configure your system to try network booting (pxe) first. On most systems this happen by default. You will get an IP from the server and load all needed files over the network automatically. Once booted, you can proceed as normal.

Instalacja systemu bazowego Arch Linuksa

Aby uruchomić Instalatora, wystarczy zalogować się jako root i wpisać:

# /arch/setup

Drugim sposobem instalacji systemu jest polecenie:

# aif -p interactive
  • Po uruchomieniu Instalatora przed oczami pojawi się menu główne instalacji.

  • Można używać strzałek [UP] i [DOWN] do nawigowania po menu.

  • Tabulatorem [TAB] przełączamy się między przyciskami, zaś klawiszem [ENTER] zatwierdzamy wybór.

  • W dowolnym momencie podczas procesu instalacji, możesz przełączyć się do konsoli ([Alt]+F7).

  • W standardowej instalacji użytkownik powinien przechodzić krok po kroku z jednej pozycji do następnej. Jednak przeprowadzając jakieś niestandardowe czynności (np. instalacja systemu na programowej macierzy RAID), niektóre pozycje można pominąć.

Źródło instalacji pakietów (Select Source)

Należy wybrać metodę, którą zostanie zainstalowany Arch Linux. Aby uzyskać najnowsze pakiety, zamiast potencjalnie nieaktualnych z CD, należy wybrać repozytoria "...-remote", dzięki czemu pakiety będą pobierane z sieci zamiast z płyty CD. Obowiązkowo musi być ustanowione połączenie sieciowe. W przypadku wyboru core-local zostaną zainstalowane pakiety z płyty CD.

Optional: only when using network mirror
Setup Network

The entry Setup Network will allow you to install and configure your network device. If you are using a wireless device you will still need to use the usual utilities to configure it manually, in which case this part of the installer isn't much use to you. A list of all currently available network devices is presented to you. If no ethernet device is available yet, or the one you wish to use is missing, either hit OK and go on to probe for it, or switch to another console and load the module manually. If you still can't configure your network card, make sure it's physically been properly installed, and that it is supported by the Linux kernel.

When the correct module is loaded, and your desired network card is listed, you should select the ethernet device you want to configure and you will be given the option to configure your network with DHCP. If your network uses DHCP, hit YES and let the installer do the rest. If you select NO, you will be asked to enter the networking information manually. Either way, your network should be successfully configured, and you may check connectivity using standard tools like ping on another console.

Choose Mirror

Choose Mirror will allow you to choose the preferred mirror to download the packages that will be installed in your Arch Linux system. You should choose a mirror situated near where you live, in order to achieve faster download speed. At some later point of the installation, you will be given the option to use the mirror you choose at this step, as the default mirror to download packages from.

*Note: * ftp.archlinux.org is throttled to 50 KB/s.

These menu entries are only available when choosing FTP Installation, for rather obvious reasons. After successful preparation, choose Return to Main Menu.

Wybór edytora (Set Editor)

W tym miejscu zostaniesz poproszony o wybór edytor, który będzie potrzebny w dalszej częsci instalacji systemu. Dla początkujących zalecany jest nano.

Ustawienie zegara (Set Clock)

Konfiguracja zegara systemowego i daty. Zalecany jest wybór UTC. Jeśli jednak zainstalowany jest system operacyjny, który nie potrafi obsłużyć prawidłowo UTC (np. Windows), należy wybrać localtime. Dalej Instalator będzie prosił o wybór kontynentu, kraju oraz ustawienie daty i czasu.

Przygotowanie dysku twardego (Prepare Hard Drive)

Warning: Partycjonowanie dysków twardych może zniszczyć dane znajdujące się na nich. Zdecydowanie zaleca się utworzenie kopii zapasowej ważnych danych oraz zachowanie ostrożności.

Przeznaczenie na system całego dysku jest możliwe, zazwyczaj nie jest to jednak zbyt dobre rozwiązanie, dlatego też dzieli się ten dysk na partycje.

Wyróżniamy trzy rodzaje partycji: podstawowe, rozszerzone oraz logiczne. Informacje o partycjach podstawowych przechowywane są w MBR (Master Boot Record). Mieszczą się w nim dane maksymalnie czterech takich partycji. Partycje rozszerzone przechowują wewnątrz siebie kolejne partycje. W ten sposób można ominąć niewygodną granicę i lepiej zagospodarować przestrzeń dyskową. Natomiast partycje umieszczone i opisane wewnątrz rozszerzonych nazywamy logicznymi.

W Linuksie można wyróżnić zasadniczo dwa typy partycji: użytkowe i systemowe. Pod pojęciem użytkowe rozumiemy partycje, które można wykorzystać do przechowywania danych. Mówiąc systemowe mamy na myśli takie, z których korzysta tylko i wyłącznie system. Przykładem takiej partycji jest przestrzeń wymiany Swap. Jest to partycja, która jest używana jako zapasowa pamięć.

To Ty decydujesz, ile partycji będzie na dysku. Na przykład, jeśli administrujesz systemem mającym wielu użytkowników, prawdopodobnie uznasz za stosowne oddzielenie /home, aby poprawić bezpieczeństwo i uprościć tworzenie kopii zapasowych. Jeżeli docelowym zastosowaniem Archa jest serwer poczty, na osobnej partycji należy umieścić /var, gdzie przechowywane są listy. Dobry wybór systemu plików może znacznie zwiększyć wydajność. Oddzielenie /opt jest dobrym rozwiązaniem na serwerach gier, gdyż większość używanego oprogramowania zostanie tam zainstalowana. Powód jest podobny jak przy /home: bezpieczeństwo i kopie zapasowe. Na pewno warto zapewnić dużo wolnego miejsca na /usr, ponieważ będą tam znajdowały się dane wszystkich zainstalowanych pakietów.

Najważniejsze, aby wiedzieć, że partycja root jest obowiązkowa. Partycje Swap (zalecana przy małej ilości RAM) oraz /home (ze względów bezpieczeństwa i zapewnieniu niemożności utraty danych) są zalecane. Pozostałe partycje, przeznaczone na inne katalogi systemowe, nie są wymagane, ale opcjonalne.

Poniżej masz opisane w skrócie drzewo root. Teoretycznie każdy katalog może znajdować się na własnej partycji, jednak w praktyce nie stosuje się tego rozwiązania. Najczęściej spotykanymi dodatkowymi partycjami są: /boot, /home, /usr, /tmp oraz /var. Z tego grona użytkownicy wykorzystują z kolei najczęściej oddzielne partycje /boot i /home.

Katalog Co zawiera?
/bin Pliki binarne (wykonywalne) podstawowych narzędzi systemowych.
/boot Pliki niezbędne do uruchomienia systemu (kernel, initrd, pliki bootloadera).
/dev Pliki, które nie są faktycznie plikami na dysku, lecz odnoszą się do urządzeń - za ich pośrednictwem system komunikuje się z urządzeniami.
/etc Pliki konfiguracyjne, ustawienia systemowe.
/home Pliki określające ustawienia użytkownika, ponadto jest on przeznaczony na zapisywanie danych, np. dokumentów, obrazków, muzyki i wszelkich plików których używamy na codzień.
/lib Systemowe biblioteki dzielone.
/media Dostęp do nośników (miejsce montowania nośników wymiennych).
/mnt Tutaj "montowane" są dyski (w dystrybucjach takich jak Ubuntu, dyski są montowane w /media).
/proc Wirtualny katalog, zawierający dane o aktualnie uruchomionych procesach.
/root Ustawienia użytkownika root.
/sbin Pliki wykonywalne poleceń, które mogą być wykonywane tylko przez administratora.
/sys Pliki systemu.
/tmp Systemowy folder przeznaczony na pliki tymczasowe.
/usr Dodatkowe programy, które umożliwiają pracę zwykłemu użytkownikowi systemu.
/var Katalog przeznaczony na pliki systemowe, ale których zawartość często się zmienia, jak logi programów/systemu oraz inne dane zapisywane przez system i ważniejsze programy.

Można zadać sobie pytanie - po co tworzyć oddzielne partycje? Otóż jest wiele korzyści, a wśród nich naprzykład:

  • Bezpieczeństwo - każda zamontowana partycja (czyli katalog z drzewa root) może być oddzielnie skonfigurowana w pliku /etc/fstab (opcje 'nosuid','nodev','noexec','readonly itd.).

  • Stabilność - aplikacje posiadające prawa do zapisu nie mają dostępu do całego katalogu root.

  • Szybkość - każdy system plików ma wady i zalety, jeden jest idealnym wyborem dla partycji /var, inny dla /home - dlatego też prawidłowy wybór systmu pliku może zapewnić zwiększoną wydajność systemu.

Podział systemów plików dostępnych w obrazie instalacyjnym Arch Linuksa:

  • Ext2 - Stary i bardzo stabilny system plików. Zalecany dla /boot.

  • Ext3 - System plików Ext3 jest rozszerzeniem Ext2 i różni się od niego dodanym mechanizmem księgowania. Bardzo stabilny, dojrzały i zdecydowanie najbardziej powszechnie stosowany, wspierany i rozwijany system plików.

  • Ext4 - Od grudnia 2008 roku uznany za stabilny. Umożliwia obsługę woluminów do 1024 petabajtów. Ponadto oferuje możliwość rezerwowania obszaru dla nowych plików (extent) obniżając ryzyko fragmentacji danych, zmniejszając ilość potrzebnych metadanych i zwiększając wydajność operacji odczytu oraz zapisu (włączenie tej funkcji powoduje utratę kompatybilności z ext3).

  • ReiserFS - ReiserFS był jednym z pierwszych systemów plików z księgowaniem (ang. journaling) dla Linuksa. ReiserFS jest uznawany za bardzo szybki, szczególnie jeśli dotyczy to wielu małych plików. Bardzo dojrzały i stabilny system plików - zalecany dla /var.

  • JFS - Bardzo dobra wydajność, bardzo niskie zużycie procesora.

  • XFS - Doskonała wydajność przy pracy z dużymi plikami, niska z małymi. Dobry wybór dla /home.

  • Btrfs - Brtfs, będąc stosunkowo nowym systemem plików, oferuje takie funkcje jak defragmentacja w locie, optymalizacja dla dysków SSD, migawki (snapshoty), zmianę rozmiaru partycji bez utraty danych, i wiele więcej. Brtfs jest wciąż w rozwoju, ale jest już dostępny w jądrze jako eksperymentalny system plików. Może być użyty na przykład przy partycji / czy /home.

"Prepare Hard Drive will"

Podmenu "Prepare Hard Drive will" oferuje dwie metody przygotowania dysku/dysków do instalacji i opcję cofnięcia zmian, gdybyś chciał spróbować od nowa.

Tryb automatyczny (Auto-Prepare)

Tryb automatyczny (Auto-prepare) podzieli jeden wybrany przez Ciebie dysk na partycje: /boot, przestrzeń wymiany Swap, / i /home. Możesz wybrać rozmiar i system plików użyty na tych partycjach. Wszystkie dane z wybranego dysku zostaną stracone. Twój dysk będzie wyglądał tak, jak poniżej:

  • 32 MB ext2 /boot

  • 256 MB swap

  • 7.5 GB /

  • pozostała część dysku /home

Mimo, że jest to tryb automatyczny, to i tak masz możliwość zmiany rozmiarów utworzonych partycji. Jednakże pamiętaj, że partycja /home zawsze będzie zawarta na pozostałym miejscu na dysku.

Tryb manualny (Manually partition Hard Drives)

Jeśli potrzebujesz więcej kontroli, możesz za pomocą programu cfdisk ręcznie partycjonować jeden lub więcej dysków. Dzięki tej opcji będziesz mógł użyć lvm lub dm_crypt.

  • Interfejs użytkownika: Na pierwszym ekranie cfdisk wyświetla bieżącą tablicę partycji z nazwami i kilkoma informacjami o każdej z nich. Na ekranie poniżej znajdują się przyciski z poleceniami. Aby przechodzić między partycjami, użyj klawiszy nawigacyjnych: strzałka w górę i w dół. Aby przejść między poleceniami, użyj klawiszy: lewej i prawej strzałki.

  • Usuwanie partycji: Aby usunąć partycję, podświetl ją przy pomocy strzałek w górę i dół, wybierz polecenie [Delete] przy pomocy strzałek w lewo i prawo i wciśnij [Enter].

  • Tworzenie nowej partycji: Aby stworzyć nową partycję, użyj polecenia [New] (wybierz je przy pomocy strzałek w lewo i prawo), i wciśnij [Enter]. Musisz zdecydować między partycją Primary i Logical. Jeśli chcesz partycji logicznej, program stworzy ją automatycznie. Następnie musisz wybrać wielkość partycji (w MB). Jeśli nie możesz wpisać wartości w MB, wróć do głównego ekranu przy pomocy klawisza [Esc], i wybierz MB przy pomocy polecenia [Units].

  • Wybór rodzaju partycji i systemu plików: Aby ustawić typ partycji dla Linux swap lub Linux, podświetl partycję i użyj polecenia [Type]. Otrzymasz listę różnych typów. Naciśnij spację i otrzymasz dalszą część listy. Odnajdź typ partycji, który potrzebujesz i wpisz jego numer. (Linux swap to typ 82,systemy plików Linux to 83).

  • Nadawanie partycji flagi boot: Nie ma potrzeby czynienia partycji bootowalnej dla Linuksa, ale niektóre inne systemy tego potrzebują. Podświetl partycję i wybierz polecenie [Bootable].

  • Zapisanie czynności: Jeżeli zrobiłeś już wszystkie operacje, możesz zapisać dokonane zmiany przy użyciu polecenia [Write]. Tablica partycji zostanie zapisana na dysk. Ponieważ proces zniszczy wszystkie dane na partycjach, które usuwasz lub zmieniasz, powinieneś być pewny, że chcesz tego, zanim wciśniesz klawisz [Return].

  • Wyjście: Aby zakończyć pracę z programem, wybierz polecenie [Quit].

Cofnięcie wprowadzonych zmian (Rollbacks)

Funkcja cofnięcia zmian (Rollback) usunie wszelkie zmiany, dokonane z pomocą powyższych metod, odmontuje partycje i usunie woluminy lvm oraz dm_crypt, jeśli były stworzone. Nie zostaną cofnięte zmiany dotyczące działań na partycjach i systemach plików.

Wybór pakietów (Select Packages)

W tym miejscu instalator pyta się o kategorie pakietów, jakie zamierzamy zainstalować (base, base-devel). Na końcu istnieje możliwość dokładnego sprawdzenia pełnej listy pakietów i wybrania każdego z nich osobno. Polecane jest instalowanie tylko zawartości kategorii base plus ewentualnie wymagane pakiety z base-devel.

Note: Jeśli połączenie z siecią bezprzewodową jest wymagane, należy pamiętać, aby wybrać i zainstalować pakiet wireless_tools.

Instalacja pakietów (Install Packages)

Wszystkie pakiety na nośniku instalacyjnym pochodzą z repozytorium [core]. Jednakże są one podzielone na dwie grupy base i base-devel. Pakiety z pierwszej grupy zawierają podstawowe pakiety, które umożliwiają prawidłowe działanie systemu, natomiast, w drugiej grupie są dodatkowe narzędzia, które również moga okazać się przydatne. W większości przypadków wystarczy zainstalowanie grupy base.

Podczas wyboru pakietu używamy spacji, abu zaznaczyć lub odznaczyć.

Po dokonaniu wyboru pakietów do zainstalowania przechodzimy do "Install Packages" i czekamy, aż wszystko zostanie zainstalowane.

Configure System

Configure System does multiple things:

  • automatically preseed some configuration files (eg grub's menu.lst, mkinitcpio.conf's HOOKS, keymap settings in rc.conf, pacman mirror etc)
  • preseed some configuration files after you agreed. (eg network settings)
  • allow you to manually change important config files for your target system.
  • allow you to set the root password for the target.
  • automatically run some tools which use the updated configuration (locales, mkinitcpio, time settings, etc)

Configuration Files

These are the core configuration files for Arch Linux. If you need help configuring a specific service, please read the appropriate manpage or refer to any online documentation you need. In many cases, the Arch Linux Wiki and forums are a rich source for help as well.

  • /etc/rc.conf
  • /etc/fstab
  • /etc/mkinitcpio.conf
  • /etc/modprobe.d/modprobe.conf
  • /etc/resolv.conf
  • /etc/hosts
  • /etc/locale.gen
  • /etc/pacman.d/mirrorlist
  • /etc/pacman.conf
  • /etc/crypttab

/etc/rc.conf

This is the main configuration file for Arch Linux. It allows you to set your keyboard, timezone, hostname, network, daemons to run and modules to load at bootup, profiles, and more.

LOCALE: This sets your system language, which will be used by all i18n- friendly applications and utilities. See locale.gen below for available options. This setting's default is fine for US English users.

HARDWARECLOCK: Either UTC if your BIOS clock is set to UTC, or localtime if your BIOS clock is set to your local time. If you have an OS installed which cannot handle UTC BIOS times correctly, like Windows, choose localtime here, otherwise you should prefer UTC, which makes daylight savings time a non-issue and has a few other positive aspects.

USEDIRECTISA: If set to "yes" it tells hwclock to use explicit I/O instructions to access the hardware clock. Otherwise, hwclock will try to use the /dev/rtc device it assumes to be driven by the rtc device driver. This setting's default "no" is fine for people not using an ISA machine.

TIMEZONE: Specifies your time zone. Possible time zones are the relative path to a zoneinfo file starting from the directory /usr/share/zoneinfo. For example, a German timezone would be Europe/Berlin, which refers to the file /usr/share/zoneinfo/Europe/Berlin. If you don't know the exact name of your timezone file, worry about it later.

KEYMAP: Defines the keymap to load with the loadkeys program on bootup. Possible keymaps are found in /usr/share/kbd/keymaps. Please note that this setting is only valid for your TTYs, not any graphical window managers or X! Again, the default is fine for US users.

CONSOLEFONT: Defines the console font to load with the setfont program on bootup. Possible fonts are found in /usr/share/kbd/consolefonts.

CONSOLEMAP: Defines the console map to load with the setfont program on bootup. Possible maps are found in /usr/share/kbd/consoletrans. Set this to a map suitable for the appropriate locale (8859-1 for Latin1, for example) if you're using an UTF-8 locale above, and use programs that generate 8-bit output. If you're using X11 for everyday work, don't bother, as it only affects the output of Linux console applications.

USECOLOR: Enable (or disable) colorized status messages during boot-up.

MOD_AUTOLOAD: If set to "yes", udev will be allowed to load modules as necessary upon bootup. If set to "no", it will not.

MODULES: In this array you can list the names of modules you want to load during bootup without the need to bind them to a hardware device as in the modprobe.conf. Simply add the name of the module here, and put any options into modprobe.conf if need be. Prepending a module with a bang ('!') will blacklist the module, and not allow it to be loaded.

USELVM: Set to "yes" to run a vgchange during sysinit, thus activating any LVM groups

HOSTNAME: Set this to the hostname of the machine, without the domain part. This is totally your choice, as long as you stick to letters, digits and a few common special characters like the dash.

INTERFACES: Here you define the settings for your networking interfaces. The default lines and the included comments explain the setup well enough. If you use DHCP, 'eth0="dhcp"' should work for you. If you do not use DHCP just keep in mind that the value of the variable (whose name must be equal to the name of the device which is supposed to be configured) equals the line which would be appended to the ifconfig command if you were to configure the device manually in the shell.

ROUTES: You can define your own static network routes with arbitrary names here. Look at the example for a default gateway to get the idea. Basically the quoted part is identical to what you'd pass to a manual route add command, therefore reading man route is recommended or simply leave this alone.

[/index.php/Network_Profiles NET_PROFILES]: Enables certain network profiles at bootup. Network profiles provide a convenient way of managing multiple network configurations, and are intended to replace the standard INTERFACES/ROUTES setup that is still recommended for systems with only one network configuration. If your computer will be participating in various networks at various times (eg, a laptop) then you should take a look at the /etc/network-profiles/ directory to set up some profiles. There is a template file included there that can be used to create new profiles. This now requires the netcfg package.

DAEMONS: This array simply lists the names of those scripts contained in /etc/rc.d/ which are supposed to be started during the boot process. If a script name is prefixed with a bang (!), it is not executed. If a script is prefixed with an "at" symbol (@), then it will be executed in the background, ie. the startup sequence will not wait for successful completion before continuing. Usually you do not need to change the defaults to get a running system, but you are going to edit this array whenever you install system services like sshd, and want to start these automatically during bootup.

/etc/fstab

Filesystem settings and mountpoints are configured here. The installer should have created the necessary entries. Ensure they are accurate and correct.

/etc/mkinitcpio.conf

This file allows you to fine-tune the initial ramdisk for your system. The ramdisk is a gzipped image that is read by the kernel during bootup. Its purpose is to bootstrap the system to the point where it can access the root filesystem. This means it has to load any modules that are required to "see" things like IDE, SCSI, or SATA drives (or USB/FW, if you are booting off a USB/FW drive). Once the ramdisk loads the proper modules, either manually or through udev, it passes control to the Arch system and your bootup continues. For this reason, the ramdisk only needs to contain the modules necessary to access the root filesystem. It does not need to contain every module you would ever want to use. The majority of your everyday modules will be loaded later on by udev, during the init process.

By default, mkinitcpio.conf is configured to autodetect all needed modules for IDE, SCSI, or SATA systems through so-called HOOKS. The installer should also have inserted hooks like crypt, lvm, keymap and usbinput if relevant. This means the default initrd should work for almost everybody. You can edit mkinitcpio.conf and remove the subsystem HOOKS (ie, IDE, SCSI, RAID, USB, etc) that you don't need. You can customize even further by specifying the exact modules you need in the MODULES array and remove even more of the hooks, but proceed with caution.

If you're using RAID on your root filesystem, the RAID settings near the bottom must be configured. See the wiki pages for RAID and mkinitcpio for more info. If you're using a non-US keyboard, you should also add the 'keymap' hook, as well as the 'usbinput' hook if you are using a USB keyboard.

/etc/modprobe.d/modprobe.conf

This tells the kernel which modules to load for system devices, and what options to set. For example, to have the kernel load the Realtek 8139 ethernet module when it starts the network (ie. tries to setup eth0), use this line:

 alias eth0 8139too

Most people will not need to edit this file.

/etc/resolv.conf

Use this file to manually setup your preferred nameserver(s). It should basically look like this:

 search domain.tld

 nameserver 192.168.0.1

 nameserver 192.168.0.2

Replace domain.tld and the ip addresses with your settings. The so-called search domain specifies the default domain that is appended to unqualified hostnames automatically. By setting this, a ping myhost will effectively become a ping myhost.domain.tld with the above values. These settings usually aren't mighty important, though, and most people should leave them alone for now. If you use DHCP, this file will be replaced with the correct values automatically when networking is started, meaning you can and should happily ignore this file.

/etc/hosts

This is where you stick hostname/ip associations of computers on your network. If a hostname isn't known to your DNS, you can add it here to allow proper resolving, or override DNS replies. You usually don't need to change anything here, but you might want to add the hostname and hostname + domain of the local machine to this file, resolving to the IP of your network interface. Some services, postfix for example, will bomb otherwise. If you don't know what you're doing, leave this file alone until you read man hosts.

/etc/locale.gen

This file contains a list of all supported locales and charsets available to you. When choosing a LOCALE in your /etc/rc.conf or when starting a program, it is required to uncomment the respective locale in this file, to make a "compiled" version available to the system, and run the locale-gen command as root to generate all uncommented locales and put them in their place afterwards. You should uncomment all locales you intend to use.

During the installation process, you do not need to run locale-gen manually, this will be taken care of automatically after saving your changes to this file. By default, all locales are enabled that would make sense by rc.conf's LOCALE= setting. To make your system work smoothly, you should edit this file and uncomment at least the one locale you're using in your rc.conf.

/etc/pacman.d/mirrorlist

This file contains a list of mirrors from which pacman will download packages for the official Arch Linux repositories. The mirrors are tried in the order in which they are listed. The $repo macro is automatically expanded by pacman depending on the repository (core, extra, community or testing).

If you are performing an FTP installation, the mirror you used to download the packages from will be added on top of the mirror list, in order to be used as the default mirror in your new Arch Linux system.

/etc/pacman.conf

Here you can customize pacman settings such as which repositories to use.

/etc/crypttab

If you use encryption on a device which is not used to bring up your root, (and hence is not enabled by the encrypt hook in mkinitcpio.conf), you should configure the volume in this file.

Set Root Password

At this step, you must set the root password for your system. Choose this password carefully, preferably as a mixture of alphanumeric and special characters, since this password allows you to modify critical parts of your system.

When you are done editing the configuration files choose Return to return to the main menu. The setup will regenerate the initial ramdisk to enable the changes you made in mkinitcpio.conf.

Install Bootloader

Install Bootloader will install and help you configure the bootloader that you selected in the "Select Packages" stage.

An editor will open, allowing you to edit the appropriate bootloader configuration file which the installer has pre-populated. You should check and modify this file, if needed, to accommodate your boot setup.

/boot/syslinux/syslinux.cfg (Syslinux) After checking your bootloader configuration for correctness, you'll be asked to allow the installer to Set the Boot Flag and install the Syslinux MBR.

/boot/grub/menu.lst (Grub) After checking your bootloader configuration for correctness, you'll be prompted for a disk to install the loader to. You should install GRUB to the MBR of the installation disk.

Exit Install

You will be shown a summary of the installation, listing the steps and whether they executed successfully or not. If all went well, exit the installer, type reboot at the command line, remove your installation media and cross your fingers!

Automatic Installation Procedure

With the automatic installation procedure, you can do scripted/automatic installations. See [#Aif_the_installation_tool 2.3 AIF, the installation tool] In /usr/share/aif/examples you will find example profiles which will need no or minimal editing in order to install a system:

  • generic-install-on-sda this file demonstrates some things you can do (adding custom packages, setting timezone, update config files etc) it sets up a simple installation (with a structure similar to what you get with Auto-prepare) on /dev/sda
  • fancy-install-on-sda very similar to generic-install-on-sda, but sets up a "filesystems on lvm on dm_crypt" system on /dev/sda

Note that these files are plain bash files, so if you want to define for example SYNC_URL it must be singlequoted to prevent bash expanding $repo

Invoke as aif -p automatic -c /path/to/configfile Obviously, don't forget to change the hard disk names unless you want to use /dev/sda.

Config file syntax

Config files will be sourced by the bash shell, so they need to be valid bash code.

PARTITIONS: Allows you to define partitions for your hard disk, separated by spaces.

  • first comes the device file for the hard disk
  • then for each partition you want: size in MiB (or '*' for all remaining space),filesystem type and optionally a '+' to toggle the bootable flag. separated by colons (':')

BLOCKDATA: In this multi-line variable you can describe for each partition you'll have how it should be used. Study the examples to see how it works.

Customizing Installations

You can also customize your installation experience by writing new procedures (possibly inheriting from current procedures) or config files for procedures that support it (eg automatic). You have all the aif libraries at your disposal and you can create new libraries. (see /usr/lib/aif) This is a moving target, so consult the AIF readme for more information.

Your new system

If all went well, you can reboot your system (make sure you don't boot again from the same USB disk or CD-ROM drive) and your new system will boot.

You'll notice that in the early userspace (the part that comes after the bootloader) the hooks (as defined in mkinitcpio.conf) needed to get your root filesystem are run.
If you have lvm, it will run the lvm hook. If you use encryption, it will run the keymap and encrypt hooks so you can enter your password to decrypt the volume.

Once the system is booted, login as root. By default the password is empty but in the interactive procedure you can change it.

More information

Package Management

Pacman is the package manager which tracks all the software installed on your system. It has simple dependency support and uses the standard gzipped tar archive format for all packages. Some common tasks you might need to use during installation, are explained below with their respective commands. For an extensive explanation of pacman's options, read man pacman or consult the Arch Linux Wiki.

Typical tasks:

  • Refreshing the package list

    # pacman --sync --refresh

    # pacman -Sy

This will retrieve a fresh master package list from the repositories defined in the /etc/pacman.conf file and decompress it into the database area.

  • Search the repositories for a package

    # pacman --sync --search <regexp>

    # pacman -Ss <regexp>

Search each package in the sync databases for names or descriptions that match regexp.

  • Display specific package info from the repository database

    # pacman --sync --info foo

    # pacman -Si foo

Displays information from the repository database on package foo (size, build date, dependencies, conflicts, etc.)

  • Adding a package from the repositories

    # pacman --sync foo

    # pacman -S foo

Retrieve and install package foo, complete with all dependencies it requires. Before using any sync option, make sure you refreshed the package list.

  • List installed packages

    # pacman --query

    # pacman -Q

Displays a list of all installed packages in the system.

  • Check if a specific package is installed

    # pacman --query foo

    # pacman -Q foo

This command will display the name and version of the foo package if it is installed, nothing otherwise.

  • Display specific package info

    # pacman --query --info foo

    # pacman -Qi foo

Displays information on the installed package foo (size, install date, build date, dependencies, conflicts, etc.)

  • Display list of files contained in package

    # pacman --query --list foo

    # pacman -Ql foo

Lists all files belonging to package foo.

  • Find out which package a specific file belongs to

    # pacman --query --owns /path/to/file

    # pacman -Qo /path/to/file

This query displays the name and version of the package which contains the file referenced by its full path as a parameter.

APPENDIX

See Official Arch Linux Install Guide Appendix for some related unofficial documentation, new users may find useful.